In Suriname valt het op dat meningsverschillen al gauw veranderen in verhitte ruzies.
Of het nu gaat om politiek, opvoeding, geloof of het dagelijks leven, veel gesprekken eindigen met gekwetste gevoelens en harde woorden.
Kritiek wordt vaak persoonlijk opgevat, alsof iemand direct wordt aangevallen, in plaats van dat het gezien wordt als een ander standpunt.
Een belangrijke oorzaak ligt in hoe mensen gewend zijn te denken en te reageren. Trots op de eigen mening en achtergrond maakt deel uit van de Surinaamse identiteit, maar diezelfde trots kan het ook moeilijk maken om kritiek te aanvaarden.
Wie iets zegt dat afwijkt van de algemene overtuiging, wordt soms meteen weggezet als jaloers of negatief.
Sociale media versterken dit gedrag. Discussies die ooit op straat of aan de eettafel werden gevoerd, spelen zich nu af op platforms waar emoties snel oplopen.
Een onschuldige opmerking kan in korte tijd uitgroeien tot een stroom van verwijten. De afstand die het internet creëert, maakt dat mensen zich minder geremd voelen en sneller reageren vanuit gevoel in plaats van begrip.
Toch groeit het besef dat het anders kan. Verscheidene Surinamers proberen rustiger te reageren en meningen van anderen te begrijpen zonder meteen te oordelen.
Het vraagt oefening om te luisteren zonder te willen winnen, maar het is mogelijk.
Als er meer ruimte komt voor kalme gesprekken en respectvolle uitwisseling van ideeën, kan dat het denkniveau en de onderlinge verstandhouding versterken.
Want vooruitgang begint niet bij wie het hardst praat, maar bij wie het beste luistert.
Ida Thornhill
