Suriname staat internationaal bekend als een land waar verschillende culturen in harmonie samenleven.
Toch is er volgens trendwatcher en docente Ida Thornhill nog steeds een onderstroom van discriminatie voelbaar, ook al wordt er niet graag over gesproken.
In gesprek met GFC Nieuws legt zij uit dat dit niet altijd gebeurt in openlijke vorm, maar vaak juist op subtiele en onverwachte momenten.
Woorden of uitdrukkingen die ogenschijnlijk als grap worden gebracht, zoals “die koelie” of “die blakamang”, dragen volgens haar soms een pijnlijke lading.
“Het lijkt onschuldig, maar de ondertoon kan kwetsend zijn,” zegt Thornhill. Zulke opmerkingen komen niet alleen voort uit onwetendheid, maar ook uit oude vooroordelen die hardnekkig blijven bestaan.
Op sociale media ziet ze regelmatig berichten en reacties voorbij komen die mensen in hokjes plaatsen.
Vaak worden ze weggewuifd met het excuus dat het ‘maar een manier van praten’ is, maar volgens haar houdt dit juist het probleem in stand. “Zolang we blijven doen alsof het er niet is, verandert er niets,” benadrukt zij.
Thornhill wijst er ook op dat binnen de politiek verdeeldheid soms wordt aangewakkerd.
Partijen krijgen nog te vaak het imago dat ze vooral één bevolkingsgroep vertegenwoordigen. Dat beeld wordt volgens haar in sommige gevallen bewust versterkt om electorale steun te winnen, wat samenwerking bemoeilijkt.
Toch gelooft zij dat echte vooruitgang mogelijk is. In het dagelijks leven op het erf of op de werkvloer gaat het meestal goed.
Maar pas wanneer mensen bereid zijn te luisteren, te erkennen wat er speelt en grappen over afkomst kritisch te bekijken, kan de Surinaamse eenheid echt sterker worden.
