De uiterst geheimzinnige verlenging van het contract van Staatsolie-directeur Anand Jagessar, die onlangs is uitgelekt, roept bij velen ernstige vragen op over het Surinaamse staatsbestuur.
Onder dezelfde voorwaarden als eerdere wurgcontracten wordt opnieuw een topbestuurder onaantastbaar gemaakt, terwijl het Surinaamse volk weinig tot geen enkele transparantie krijgt over de besluitvorming.
Volgens een recent artikel op GFC Nieuws van Dharm Mungra, voorzitter van DNL, vormen deze langdurige contracten al jarenlang een fundamenteel probleem: incompetente, ontspoorde of corrupte bestuurders blijven in functie, beschermd door juridische constructies die vervanging zonder enorme kosten vrijwel onmogelijk maken.
Politieke loyaliteit prevaleert boven deskundigheid en integriteit, waardoor staatsbedrijven steeds verder worden uitgehold.
De recente Production Sharing Agreement met Total illustreert volgens Mungra duidelijk hoe het gebrek aan regulering Suriname blootstelt aan economische uitbuiting.
Het ontbreken van een Local Content-wet — die door Jagessar als ongewenst wordt beschouwd — betekent dat buitenlandse bedrijven vrij spel hebben, waardoor de nationale economie en werkgelegenheid zwaar worden benadeeld.
Dit creëert bovendien veel ruimte voor corrupte deals waarbij insiders zichzelf verrijken, zegt Mungra.
Hij stelt dat Suriname kampt met een diepgewortelde patronagepolitiek, waarin staatsbedrijven niet functioneren als economische motoren, maar slechts als instrumenten van macht, en bestuurders vaak als marionetten fungeren.
“Zolang deze destructieve praktijken voortbestaan, blijft de vooruitgang van het land gegijzeld door een kleine elite.”
De vraag blijft volgens hem: wanneer wordt deze vicieuze cirkel doorbroken?
“De aantredende regering heeft de kans om zich hierin te bewijzen!”, aldus de DNL-topman.
