De bereikbaarheid van de westelijke gebieden van Suriname krijgt opnieuw aandacht van het ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening (OWRO).
De wegverbinding tussen Apoera en Nickerie wordt aangepakt door de districtscommissaris van Apoera, het ministerie en verschillende particuliere bedrijven.
Minister Stephen Tsang heeft aangegeven dat de weg, die eerder te kampen had met wateroverlast, na een recente inspectie weer goed begaanbaar is.
Ook de herstelwerkzaamheden aan de bruggen van Witagron en Tibiti staan op de agenda. De aanbesteding voor de herstelwerkzaamheden aan de Witagronbrug is inmiddels afgerond. Beide bruggen zullen gezamenlijk worden aangepakt.
Wegverbinding Apoera–Nickerie opnieuw toegankelijk
De wegverbinding tussen Apoera en Nickerie is van groot maatschappelijk en economisch belang voor de bewoners van Kabalebo en de omliggende dorpen.
De route biedt een belangrijke verbinding met Nickerie en vergroot de toegang tot onder meer gezondheidszorg, onderwijs, goederen en andere voorzieningen.
De weg werd eerder getroffen door wateroverlast, waarbij problemen met de waterafvoer ertoe leidden dat water over het wegdek stroomde.
Volgens minister Tsang zijn deze problemen inmiddels verholpen. Na een inspectie heeft hij aangegeven dat de weg momenteel goed begaanbaar is.
De werkzaamheden worden uitgevoerd in samenwerking met de districtscommissaris, het ministerie van OWRO en particuliere bedrijven.
Daarmee wordt opnieuw duidelijk hoe belangrijk samenwerking tussen de overheid, lokale bestuursorganen en de private sector is bij de aanpak van infrastructurele vraagstukken.
Noodweg vraagt om structurele investering
Hoewel de huidige verbetering een belangrijke stap is, blijft een duurzame aanpak noodzakelijk. De wegverbinding tussen Apoera en Southdrain, die de verbinding met Nickerie mogelijk maakt, wordt voorlopig nog als een noodweg beschouwd.
Minister Tsang heeft eerder aangegeven dat volledige asfaltering naar schatting ongeveer US$ 70 miljoen zal kosten. Omdat de benodigde financiële middelen momenteel niet beschikbaar zijn, wil het ministerie de werkzaamheden vanaf 2028 gefaseerd op de begroting opnemen.
Op korte termijn wordt onder meer gekeken naar de winning en verwerking van lateriet om de weg verder te verharden en te verbeteren.
Een structurele oplossing is van belang, omdat de route niet alleen de mobiliteit van bewoners verbetert, maar ook nieuwe mogelijkheden biedt voor economische activiteiten en de ontwikkeling van Kabalebo.
Voor de lokale gemeenschap betekent een betrouwbare wegverbinding bovendien minder afhankelijkheid van vervoer over water, wat onder bepaalde omstandigheden risico’s met zich meebrengt.
Herstel Witagron- en Tibitibrug van groot belang
Naast de wegverbinding vormen de bruggen bij Witagron en Tibiti belangrijke aandachtspunten binnen de infrastructurele aanpak.
De brug bij Witagron, over de Coppenamerivier, liep in oktober 2025 ernstige schade op en stortte gedeeltelijk in nadat een vrachtwagen met houtblokken de brug passeerde.
Het incident legde de kwetsbaarheid van de verbinding bloot en veroorzaakte grote problemen voor bewoners en reizigers uit de omliggende gebieden.
Om de bereikbaarheid tijdelijk te herstellen, werd in samenwerking met particuliere bedrijven een noodbrug over de Kaboeriekreek aangelegd.
Deze voorziening maakte deel uit van de inspanningen om de verbinding tussen de westelijke dorpen en de route richting Nickerie te herstellen.
Ook de Tibitibrug verkeert in een zorgwekkende staat. Tijdens een oriëntatiebezoek op 3 november werd de minister geconfronteerd met klachten van bewoners over de slechte wegverbinding en de staat van de brug. Vooral het zware houttransport over de brug baart de gemeenschap zorgen.
Volgens de minister verkeert met name de onderzijde van de Tibitibrug in slechte staat. De aanbesteding voor het herstel van beide bruggen heeft inmiddels plaatsgevonden. De aanbesteding voor de Witagronbrug is afgerond en de herstelwerkzaamheden zullen gezamenlijk worden aangepakt.
Zwaar houttransport en onderhoud van infrastructuur
Een belangrijk aandachtspunt bij de bruggenproblematiek is de belasting door zwaar vrachtverkeer, met name transportvoertuigen die houtblokken vervoeren.
Naar aanleiding van de zorgen over de veiligheid van de Tibitibrug is een tijdelijke beperking ingesteld voor vrachtwagens met een asdruk van meer dan vijf ton.
Daarnaast werkt het ministerie aan een wettelijke regeling waarbij houttransporteurs via een tolheffing moeten bijdragen aan het onderhoud van wegen en bruggen.
Dit vraagstuk raakt aan een bredere discussie over de verantwoordelijkheid van economische sectoren voor de infrastructuur waarvan zij gebruikmaken. Wanneer zwaar transport bijdraagt aan de slijtage van wegen en bruggen, is het redelijk dat ook wordt gekeken naar een structurele financiële bijdrage aan het onderhoud daarvan.
Een dergelijke regeling moet uiteraard transparant worden uitgewerkt, met duidelijke afspraken over de inning en besteding van de middelen.
Bereikbaarheid is meer dan een infrastructureel vraagstuk
De slechte staat van de weg tussen Tibiti en Witagron heeft eerder ook directe gevolgen gehad voor de lokale gemeenschap. Door de gebrekkige bereikbaarheid kwam het busvervoer tussen beide plaatsen stil te liggen, waardoor schoolkinderen gedurende anderhalve week niet naar school konden.
Bewoners hebben destijds hun ongenoegen geuit door de weg te barricaderen. Na bemiddeling door de minister werd de barricade opgeheven.
Deze situatie illustreert dat achterstallig onderhoud aan wegen en bruggen verder reikt dan verkeersproblemen. Het beïnvloedt de toegang tot onderwijs, gezondheidszorg, economische activiteiten en de dagelijkse bewegingsvrijheid van burgers.
Voor afgelegen gemeenschappen kan een beschadigde brug of onbegaanbare weg het verschil betekenen tussen wel of geen toegang tot essentiële voorzieningen.
Structureel onderhoud moet prioriteit blijven
De aangekondigde werkzaamheden aan de wegverbinding Apoera–Nickerie en de bruggen van Witagron en Tibiti zijn belangrijke stappen. Tegelijkertijd maken de recente problemen duidelijk dat Suriname meer behoefte heeft aan een structureel en preventief onderhoudsbeleid voor zijn infrastructurele voorzieningen.
Het herstellen van wegen en bruggen nadat ernstige schade is ontstaan, brengt niet alleen hoge kosten met zich mee, maar kan ook leiden tot langdurige maatschappelijke en economische ontwrichting.
Het ministerie zal daarom moeten blijven investeren in regelmatige inspecties, tijdig onderhoud, controle op zwaar transport en voldoende financiële middelen voor infrastructurele projecten.
