De recente berichtgeving in de media en de bezorgdheid van van niet-gouvernementele organisaties (NGO’s) over grootschalige landbouwprojecten in Suriname heeft de agro- en houtsector van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB) met ernstige bezorgdheid vervuld.
Deze ontwikkelingen roepen vragen op over de transparantie van overheidsbeslissingen, milieu-impactstudies, en de verantwoordelijkheid van de betrokken ministeries.
In dit artikel wordt een blik geworpen op de potentiële impact van grootschalige landbouw, met specifieke aandacht voor duurzaamheid, innovatie, en transparantie.
Transparantie en verantwoordelijkheid van de overheid
Het gebrek aan informatie over voorafgaande milieu-impactstudies en haalbaarheidsanalyses roept serieuze vragen op over de transparantie van de besluitvorming omtrent grootschalige landbouwprojecten in Suriname. Het is van cruciaal belang dat de overheid volledige openheid betracht inzake de toekenning van landbouwgronden en/of de verantwoordelijkheid neemt voor het controleren van eventuele overeenkomsten en vervolgens overgaat tot handhaven van naleving.
Innovatie in landbouwtechnieken
In een tijd waarin duurzame landbouwtechnieken en innovatieve benaderingen de norm zijn, moet Suriname streven naar agrarische praktijken die de biodiversiteit bevorderen, de bodemgezondheid waarborgen en milieuvriendelijk zijn. De toepassing van niet-duurzame methoden, zoals die bijvoorbeeld door sommige groeperingen worden gebruikt, staat haaks op de principes van verantwoorde landbouw.
Economische ontwikkeling en duurzaamheid
Grootschalige landbouw heeft het potentieel om aanzienlijke economische ontwikkeling te stimuleren, werkgelegenheid te vergroten en de exportmogelijkheden te verbeteren. Dit sluit aan bij de Sustainable Development Goals (SDG’s) gericht op fatsoenlijk werk, economische groei en industriële innovatie. Echter, de balans tussen economische vooruitgang en duurzaamheid moet zorgvuldig worden bewaakt.
Milieu- en Sociale Effecten Analyse
Om de mogelijke impact van grootschalige landbouw op het milieu en de samenleving te beoordelen, is een grondige Milieu- en Sociale Effecten Analyse (ESIA) essentieel. Dit proces moet niet alleen de ecologische gevolgen, zoals ontbossing en verlies van biodiversiteit, in kaart brengen, maar ook de sociale effecten op inheemse en tribale gemeenschappen beoordelen.
Aanbevelingen voor duurzame ontwikkeling
Als een bedrijfsleven organisatie die duurzaamheid hoog in het vaandel heeft, pleiten we voor de volgende benadering:
Milieubescherming en Bosbehoud: Suriname moet vasthouden aan zijn toezegging om 93% van de bosbedekking te behouden. Ontbossing moet worden geminimaliseerd, met strikte naleving van bestaande wetgeving en de ontwikkeling van nieuwe kaderwetgeving waar nodig.
Inheemse Rechten en Samenwerking: Het respecteren van de rechten van inheemse en tribale gemeenschappen is cruciaal. Consultatie en samenwerking moeten de basis vormen voor besluitvorming.
Transparantie en regelgeving: Toekenning van land aan buitenlandse investeerders moet plaatsvinden binnen duidelijke wettelijke kaders. Overheidsprocessen moeten transparant en verantwoordelijk zijn, met nultolerantie voor corruptie.
Duurzame Landbouwpraktijken: Bij grootschalige landbouw moet de nadruk liggen op duurzame praktijken om bodemgezondheid, waterbeheer en milieubescherming te waarborgen.
Het behouden van de Hi Forest Low Deforestation (HFLD)-status en het streven naar economische groei vereisen een zorgvuldige afweging en een toewijding aan duurzame ontwikkeling.
De Surinaamse overheid moet de verantwoordelijkheid nemen om een evenwicht te vinden tussen economische vooruitgang en het behoud van het milieu.
Het is onze collectieve verantwoordelijkheid om te streven naar een toekomst waarin Suriname floreert op zowel economisch als ecologisch gebied.
