De recente uitlatingen van het hoofd van de afdeling Procurement van de EBS, mevrouw Rashree Patandin, roepen meer vragen op dan ze beantwoorden.
Tijdens een persbijeenkomst bij Ogane probeerde zij de indruk te wekken dat de EBS volledig transparant opereert en slechts slachtoffer is van een misverstand.
Echter, de verklaringen van de Stichting Bosbeheer en Bostoezicht (SBB) en de feiten die inmiddels naar buiten zijn gekomen, schetsen een ander beeld — een beeld van gebrekkige controle, mogelijk misbruik en een cultuur van zelfrechtvaardiging binnen een staatsbedrijf dat al jaren kampt met wanbeheer.
Patandin verklaarde dat de EBS de masten “in samenspraak met de SBB” zou hebben geplaatst en dat de vervoersbiljetten door SBB-medewerkers zijn ondertekend.
Maar volgens Ruben Ravenberg, directeur van de SBB, is bij inspecties vastgesteld dat labels van houten elektriciteitsmasten vervalst en hergebruikt zijn.
Dat wijst niet op een administratief misverstand, maar op structurele onregelmatigheden in de aanvoer en verwerking van materiaal.
De EBS beweert geen officiële documenten te hebben ontvangen over een inbeslagname, maar dit roept opnieuw de vraag op: hoe kan een miljoenenbedrijf als de EBS geen intern overzicht hebben van in beslag genomen of gecontesteerde goederen?
Als het waar is dat de afdeling Procurement “geen stukken heeft ontvangen”, dan is er een ernstig communicatie- en verantwoordingsprobleem binnen de organisatie.
Het is opvallend dat Patandin de verantwoordelijkheid subtiel doorschuift naar andere afdelingen en zelfs de SBB. Dat doet vermoeden dat er binnen de EBS geen eenduidige lijn is over wat er werkelijk aan de hand is.
Dit soort verwarring, verklaringen en tegenverklaringen zijn precies de tekenen van institutioneel verval waar Suriname de laatste maanden steeds meer mee geconfronteerd wordt.
De samenleving heeft recht op duidelijkheid. Als er werkelijk niets te verbergen valt, waarom dan niet onmiddellijk een onafhankelijk audit laten uitvoeren door een externe instantie?
Zolang het bedrijf intern blijft ‘onderzoeken’, terwijl er duidelijke signalen zijn van fraude met masten en valse labels, blijft het vertrouwen van het volk verder afbrokkelen.
Suriname heeft genoeg gezien van dit soort dossiers – van de brandstofschandalen tot dubieuze contracten bij SWM en onverantwoorde uitgaven binnen ministeries.
Het patroon is steeds hetzelfde: er is sprake van wanbeheer, men ontkent, de zaak sleept zich voort en uiteindelijk verdwijnt het in de doofpot.
Als we als land ooit vooruit willen, moeten we onafhankelijke en internationale audits laten uitvoeren bij alle staatsbedrijven.
De tijd van zelfbescherming, vriendjespolitiek en halve waarheden moet voorbij zijn. Alleen dan kunnen burgers nog geloven dat staatsbedrijven werkelijk in dienst staan van het volk — en niet van een kleine groep die zich verrijkt met publieke middelen.
Eén ding is zeker: het is niet genoeg om een persconferentie te houden en te zeggen dat er een misverstand is. Het volk verdient de waarheid.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
