Suriname heeft geen tekort aan leiders. We hebben een tekort aan inzicht, verantwoordelijkheid en vooral een lange termijnvisie.
Dat is een ongemakkelijke waarheid, maar wel een noodzakelijke om uit te spreken als we ooit structureel vooruit willen.
Symptoombestrijding als nationale gewoonte
We zeggen vaak: “We doen het al jaren zo, dus we doen het weer zo.” Precies daar zit het probleem. We blijven handelen op routine in plaats van op analyse.
Neem het wegdek. Ontstaat er een gat in de weg, dan wordt er vergaderd. Urenlang. Commissies, rapporten, verklaringen. U
iteindelijk wordt het gat dichtgegooid — niet het probleem opgelost. Want een jaar later zit datzelfde gat er weer. Niemand keek naar de oorzaak: drainage, ondergrond, materiaalkeuze, toezicht of corruptie.
Hetzelfde patroon zien we in het verkeer. Jaar in, jaar uit worden mensen aangereden op dezelfde plekken. De reflex?
Drempels plaatsen. Nog meer drempels. Maar niemand stelt de fundamentele vragen: Is de weginrichting fout? Ontbreekt verlichting? Zijn verkeersregels onduidelijk of niet gehandhaafd? Is er educatie of handhaving?
We vertragen het probleem, maar lossen het niet op.
Financiële nood: hulp zonder oplossing
Wanneer burgers financieel in nood raken, grijpen we naar pakketten. Dat lijkt menselijk, sociaal en zorgzaam — en dat is het ook op korte termijn. Maar structureel verandert er niets.
We vragen niet: Waarom blijven mensen structureel arm? Waarom is koopkracht zo kwetsbaar? Waarom is er geen duurzame inkomensgroei? Pakketten lossen geen systeemfouten op. Ze maskeren ze.
Menselijk falen, geen toeval
Wat al deze voorbeelden gemeen hebben, is geen gebrek aan geld of intelligentie. Het is menselijk falen: niet durven analyseren, niet durven confronteren, geen verantwoordelijkheid nemen, geen consequenties verbinden aan fouten en misschien nog belangrijker: geen langetermijndenken.
Leiderschap is geen titel
Leiderschap is geen functie, geen ministerspost en geen directeursstoel. Leiderschap is: problemen durven, benoemen, oorzaken durven aanpakken, impopulaire beslissingen durven nemen en beleid maken dat verder kijkt dan de volgende verkiezing.
Zolang we blijven praten zonder te handelen, blijven we cirkels lopen. Zolang we symptomen blijven bestrijden, blijven problemen terugkomen — groter, duurder en complexer.
Wanneer lossen we écht problemen op?
De echte vraag is niet of we het kunnen. Die vraag is al lang beantwoord. De vraag is: Wanneer stoppen we met praten en beginnen we met oplossen?
Wanneer kiezen we voor analyse boven traditie? Wanneer kiezen we voor preventie boven reparatie? Wanneer kiezen we voor visie boven improvisatie? Pas dan verandert er iets. Niet eerder.
Vooruitgang begint niet met woorden, maar met moed.
Guillermo Feller
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
