Oprechte vrienden maken in Suriname lijkt tegenwoordig bijna onmogelijk. Deze bittere conclusie trek ik niet alleen uit eigen ervaringen, maar ook op basis van talloze gesprekken met mensen in mijn brede sociale kring.
De algemene consensus is onthutsend: tenzij je iets materieels of statusverhogends te bieden hebt – geld, invloedrijke contacten, of een opstapje in iemands carrière – zullen de meesten niet eens overwegen om tijd met je door te brengen.
Deze houding staat in schril contrast met wat ik bijvoorbeeld in Nederland heb ervaren, waar mensen vaak met je omgaan puur vanwege je persoonlijkheid of omdat er simpelweg een klik is.
Daar lijkt de waarde van vriendschap niet primair te worden afgemeten aan wat je elkaar te bieden hebt op materieel of professioneel vlak.
Deze mentaliteit in Suriname wijst op een dieperliggend sociaal probleem: een verschuiving naar een transactionele benadering van relaties, waarbij oprechte verbindingen en onbaatzuchtige vriendschappen naar de achtergrond verdwijnen.
Een groot deel van de Surinaamse bevolking ervaart moeilijkheden bij het vormen van oprechte vriendschappen, met een onderliggend gevoel dat elke relatie een verborgen agenda heeft.
Ik ben me bewust van talrijke situaties waarin mensen binnen liefdesrelaties ernstig in twijfel trekken of hun partners werkelijk oprechte liefde voor hen koesteren, of dat ze voornamelijk vanwege hun maatschappelijke status met elkaar verbonden zijn.
