OPINIE – Het armoedevraagstuk in Suriname staat voor een duistere toekomst nu het land geconfronteerd wordt met een steeds dieper wordende economische crisis.
De recente politieke onrust, gecombineerd met wanbeleid, heeft de kwetsbaarheid van de Surinaamse economie blootgelegd en de vooruitzichten zijn somber.
Devaluatie van onze munteenheid, inflatie en dus een dalende koopkracht hebben al geleid tot een toename van het aantal mensen dat ver onder de armoedegrens leeft.
Voedselonzekerheid is een groeiend probleem, waarbij steeds meer gezinnen moeite hebben om voldoende en voedzaam voedsel op tafel te zetten.
Het gebrek aan sociale vangnetten en de afname van overheidssteun maken de situatie nog nijpender. Mensen die afhankelijk zijn van informele sectoren en kleine bedrijven, worden het hardst getroffen.
Het gebrek aan perspectief en kansen drijft velen naar wanhoop en uitzichtloosheid.
Velen in Suriname zouden bovendien niet meer in staat zijn om een normaal leven te leiden indien ze geen regelmatige geldhulp kregen van familieleden en vrienden die wonen in Nederland.
Een aanzienlijk deel financieel zwakkeren in ons land is volledig afhankelijk van hulp uit Nederland. Zonder zouden ze niet overleven.
Het is duidelijk dat er dringend actie moet worden ondernomen om deze neerwaartse spiraal te doorbreken. De regering moet investeren in programma’s die de meest kwetsbaren ondersteunen, zoals voedselhulp, werkgelegenheidsprogramma’s en sociale voorzieningen.
Het is ook van belang dat de overheid transparantie en verantwoordingsplicht handhaaft bij het beheren van de nationale financiën om corruptie en wanbeheer tegen te gaan.
Alleen met een gecoördineerde en doortastende aanpak kunnen we de armoede in Suriname aanpakken en een duurzame toekomst voor alle Surinamers garanderen zonder zo afhankelijk te blijven van de geldsteun uit Nederland.
J. Kerto
Foto ter illustratie.
