Wie tegenwoordig een winkel, restaurant of bouwplaats in Suriname binnenloopt, merkt het meteen.
Steeds vaker staan er mensen uit Cuba, Haïti, Venezuela en Brazilië achter de toonbank, in de keuken of cement te mengen.
En daar lijken veel ondernemers behoorlijk blij mee.
Uit een analyse van GFC Nieuws, gebaseerd op gesprekken met lokale ondernemers, sociale media reacties en eigen onderzoek, blijkt dat deze werknemers vooral geprezen worden om hun inzet en betrouwbaarheid.
‘Ze komen om te werken en krijgen loon naar prestatie,’ zegt een ondernemer uit Paramaribo aan GFC.
‘Geen gezeur, geen eindeloze ziekmeldingen. Dat is het verschil.’
Dat is een opmerkelijke tegenstelling met hoe sommige werkgevers praten over hun Surinaamse personeel.
Veelgehoorde klachten zijn verzuim, te laat komen en een gebrek aan werkmentaliteit. ‘Kijk, er is genoeg werk in dit land,’ vervolgt de ondernemer.
‘Wie in Suriname klaagt over armoede kiest er zelf voor. Uitzonderingen daargelaten, natuurlijk.’
Toch ligt het onderwerp gevoelig. Sommige Surinamers vrezen dat deze instroom van buitenlandse arbeidskrachten hen werk kost.
Anderen wijzen erop dat de lokale beroepsbevolking simpelweg niet staat te springen voor sommige banen.
Een ding is zeker: werkgevers weten hun personeel steeds vaker over de grens te vinden.
Foto ter illustratie.
