Recente rapporten van Reporters Without Borders werpen een schijnwerper op Suriname’s opmerkelijke stijging op de Index voor Persvrijheid. Van de 48e naar de 28e plaats schieten is geen kleinigheid.
Deze verbetering, aangekondigd tijdens de Dag van de Persvrijheid, heeft echter een verhit debat aangewakkerd binnen de Surinaamse gemeenschap.
Terwijl de cijfers een verhaal van vooruitgang vertellen, werpt de realiteit ernstige twijfels op. In de afgelopen drie jaar heeft het beleid in Suriname zich integendeel gekenmerkt door een ongemakkelijke relatie met persvrijheid.
Kritiek op het overheidsbeleid blijft niet zelden onbeantwoord, met soms verstrekkende gevolgen voor degenen die durven te spreken.
Het openbaar maken van feiten en waarheden die aan de fundamenten van de macht rammelen, is geen onschuldige daad in Suriname. Voor velen heeft het spreken van de waarheid geleid tot sarcasme en, nog erger, tot vergelding.
Journalisten en critici worden geconfronteerd met een golf van intimidatie, variërend van openlijke repressie tot subtiele uitsluiting van belangrijke gebeurtenissen.
Het vergaren van informatie in Suriname is een riskante onderneming gebleken. Journalisten en critici worden regelmatig blootgesteld aan bedreigingen en intimidatie, waardoor de persvrijheid onder druk blijft staan.
Machthebbers schromen niet om juridische middelen te gebruiken om degenen die hen bekritiseren het zwijgen op te leggen.
In bepaalde gevallen zijn zelfs juridische dienstverleners waaronder zelfs politici die door een ernstig gebrek aan ethische en morele waarden zich leenden voor het in gang zetten van een kruistocht tegen de vrije meningsuiting ingezet .
Desondanks blijft de media de hoeksteen van de samenleving, de waakhond die het volk informeert en controleert.
Het is de taak van journalisten, klokkenluiders en andere betrokkenen om kritisch te blijven, zelfs in het aangezicht van tegenstand en onderdrukking. Hun inspanningen verdienen waardering en steun van alle stakeholders.
Hoewel Suriname een opmerkelijke sprong heeft gemaakt op de Index voor Persvrijheid, blijft de realiteit complex. DNL is van mening dat persvrijheid geen statisch gegeven is, maar een voortdurende strijd die waakzaamheid en toewijding vereist.
Laten we daarom blijven streven naar een Suriname waar persvrijheid geen luxe is, maar een onvervreemdbaar recht voor alle burgers.
Foto ter illustratie.
Ir Dharmvir. K. Mungra- Voorzitter DNL (De Nieuwe Leeuw)
