De politieke kaarten in Suriname worden opnieuw geschud en sommige spelers lijken daar zichtbaar nerveus van te worden.
Terwijl sommige partijen hun grip dreigen te verliezen, groeit één beweging opvallend in kracht en bereik.
Wat begint op te vallen is niet alleen de enorme toename van steun onder Javanen, maar ook het feit dat steeds meer Inheemsen, Chinezen, Hindostanen en Creolen zich achter dezelfde partij scharen.
Die ontwikkeling leidt tot angst en angst leidt vaak tot paniekerige aanvallen.
De Pertjajah Luhur (PL) werd nooit onderschat.
Integendeel, men wist altijd waartoe de partij in staat is. Maar nu de PL aantoonbaar groeit en zich manifesteert als een partij die niet alleen spreekt namens één groep, maar opkomt voor álle burgers die het moeilijk hebben, nemen de aanvallen toe in felheid en onwaarheid.
Het lijkt erop dat sommige tegenstanders denken dat hun enige overlevingskans ligt in het verspreiden van leugens en verdachtmakingen. Dat is niet alleen doorzichtig, het is ook respectloos naar de kiezer toe.
Wat verklaart deze groei? Eenvoudig: betrouwbaarheid. Waar anderen de ene dag beloven en de volgende dag vergeten, blijft de PL consequent in haar koers.
Niet met grote woorden, maar met daden. Door sociale betrokkenheid te tonen, concrete steunmaatregelen te ontwikkelen en de menselijke maat nooit uit het oog te verliezen, onderscheidt de partij zich.
Niet voor niets wordt zij door velen gezien als de meest sociale partij van Suriname.
Deze groei is geen toeval, maar een reactie op een diepe behoefte aan eerlijk en sociaal beleid. En dat maakt de PL tot meer dan een partij. Het maakt haar tot een beweging van hoop.
T. Lee
