Telkens zijn de ogen op Nederland gericht wanneer de Surinaamse staat in nood verkeert. Onze regering heeft dikwijls de neiging te rekenen op financiële hulp uit dat land.
Dat is niet alleen zo op regeringsniveau. Ook wanneer burgers in ons land niet over voldoende geld beschikken, wordt er al snel een beroep gedaan op vrienden en familieleden die in Europa of Amerika wonen.
Maar men staat er onvoldoende bij stil dat voortdurend een beroep doen op familieleden voor financiële steun, aanzienlijke gevolgen kan hebben voor het geestelijk welzijn.
Het kan leiden tot gevoelens van schaamte, afhankelijkheid en lage eigenwaarde, wat weer stress, angst en depressie kan veroorzaken.
Het kan ook de balans in familierelaties verstoren, waardoor gevoelens van ongemak en spanning ontstaan.
Bovendien kan het individuen belemmeren in het ontwikkelen van hun eigen financiële vaardigheden en verantwoordelijkheid.
Het is bekend dat het met regelmaat geven van geld aan mensen met geldzorgen een negatief effect kan hebben op hun vermogen om zelfredzaam te zijn.
Indien er geen sprake is van een gebrek aan vaardigheden of chronische gezondheidsproblemen, is het dus niet altijd verstandig om familieleden of vrienden in Suriname geld toe te schuiven wanneer zij daarom vragen.
Het is belangrijk is om de onderliggende oorzaken van de voortdurende financiële nood te bespreken en bij voorkeur hulp te geven bij het structureel verbeteren van hun financieel beheer en zelfredzaamheid.
Foto ter illustratie
