OPINIE- Suriname staat op de rand van een economische afgrond, gedreven door kortzichtige beleidsmakers die betoverd zijn door de beloftes van de olie-industrie.
Er is een dwaas geloof bij velen dat de olie-inkomsten ons naar een gouden eeuw zullen leiden, maar wat als de realiteit ons een harde klap geeft?
De oliesector is een mijnenveld vol gecompliceerde variabelen, van geopolitieke conflicten tot onvoorziene marktschommelingen. Vertrouwen op positieve prognoses zonder rekening te houden met tegenvallers is als varen in troebele wateren zonder kompas.
Terwijl we dromen van olie-rijkdom, verwaarlozen we de potentie van andere sectoren. Wat als de oliebubbel barst? Waar blijven we dan? Met een ingestorte economie en zonder een back-up plan.
Diversificatie is de sleutel tot duurzaamheid. Toerisme, met onze ongerepte natuurlijke schoonheid, en de agrosector, met onze vruchtbare gronden, schreeuwen om aandacht en investering.
Stelt u zich een Suriname voor waar de olie-inkomsten tegenvallen: lege staatskoffers, verhoogde werkloosheid, inflatie en een gedesillusioneerd volk. De mogelijke ellende is onmeetbaar.
Het is tijd voor beleidsmakers om wakker te worden uit hun olie-roes en de realiteit onder ogen te zien. Suriname verdient een breder, doordachter economisch plan voordat het te laat is.
C. Wallerlei
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
