Suriname beschikt over een overvloed aan tropisch fruit zoals mango, bananen, zuurzak, kokos en ananas, maar toch blijft ons land ver achter als exporteur op de internationale markt.
Uit een analyse van GFC Nieuws evenals gesprekken met landbouwers blijkt dat deze achterstand te wijten is aan een combinatie van structurele en praktische belemmeringen.
Een belangrijk knelpunt is het ontbreken van grootschalige productie. Veel fruit komt van kleine, verspreide plantages, waardoor er geen constante aanvoer in grote volumes mogelijk is.
Internationale kopers zoeken juist stabiliteit en betrouwbaarheid. Daarnaast ontbreekt het aan moderne koel- en verwerkingsinstallaties, waardoor het fruit vaak niet voldoet aan de hoge eisen van buitenlandse afnemers.
Ook op logistiek vlak is er een achterstand. De havens zijn beperkt uitgerust en de interne wegeninfrastructuur maakt snelle en efficiënte transport naar exportpunten lastig.
Bijkomend probleem is het ontbreken van internationaal erkende certificeringen zoals GlobalG.A.P., die vereist zijn om toegang te krijgen tot veel buitenlandse markten. Veel Surinaamse landbouwers hebben geen middelen of kennis om aan deze standaarden te voldoen.
De wil om te exporteren is er zeker en het potentieel is groot. Maar zolang er geen gerichte investeringen worden gedaan in professionalisering, samenwerking en certificering, zal Suriname zijn vruchten vooral blijven telen voor lokaal gebruik en incidentele uitvoer terwijl de wereldvraag blijft groeien.
