Een Surinaamse senior die na de onafhankelijkheid in 1975 als een van de weinigen uit haar familie niet meeverhuisde naar Nederland, belt elke dag met haar broers en zussen die in en rondom Den Haag wonen.
Wat begon als een manier om verbonden te blijven, blijkt nu ook een essentieel vangnet te zijn voor haar familie in het buitenland.
Lifestyle deskundige Patricia Wong van GFC Nieuws hoorde dit verhaal van een kennis, wiens oma dit dagelijkse ritueel volhoudt.
De zogeheten telefooncirkel
De dagelijkse telefoontjes dienen een dubbel doel. De oma belt niet alleen om de stemmen van haar familieleden te horen, maar gebruikt de gesprekken ook als een soort controlemechanisme.
Ze wil weten of het goed gaat met iedereen en let daarbij op kleine veranderingen in stemgeluid of gedrag.
Dit systeem wordt een telefooncirkel genoemd, een sociaal vangnet waarbij mensen elkaar regelmatig bellen om te checken of alles in orde is.
Bij een telefooncirkel belt de ene persoon naar de andere in een vaste volgorde
Als er niet wordt opgenomen, gaat direct een alarmbel af. Doordat het contact dagelijks plaatsvindt, vallen ook subtiele signalen sneller op, zoals een krakerige stem of verwardheid.
Eenzaamheid onder oudere migranten
Onderzoek van de GGD en Netwerk USP toont aan dat oudere migranten in Nederland, waaronder Surinamers, vaker eenzaamheid ervaren dan autochtone ouderen.
Soms loopt dit percentage op tot 50 of 60 procent, tegenover 40 procent bij de algemene oudere bevolking.
Patricia Wong herkent dit patroon. Surinaamse ouderen maken zich vaak zorgen over de individualistische manier van leven in Nederland.
Ze zijn bang dat hun familieleden daar geïsoleerd raken, alleen achter de geraniums.
Met haar telefoontjes probeert de oma ervoor te zorgen dat haar naasten niet in die situatie terechtkomen.
Het dagelijkse contact is voor haar een preventieve actie tegen de zogenaamde Hollandse kou.
