Surinaamse Nederlanders lijken zich sterker te verbinden met de Nederlandse samenleving dan andere niet-westerse migrantengroepen.
Ze passen zich snel aan, doen enthousiast mee aan nationale feesten zoals Koningsdag en spreken vaak vlekkeloos Nederlands.
Lifestyledeskundige Patricia Wong, die jaren in Nederland woonde en actief is binnen een brede sociale kring, stelt in gesprek met GFC Nieuws Lifestyle dat Surinaamse Nederlanders vaker dan anderen volledig opgaan in de Nederlandse cultuur.
Ze baseert haar visie op observaties, gesprekken en trends op sociale media. “Surinamers zijn enorm goed geïntegreerd. Maar juist daardoor zie je dat hun verbondenheid met de eigen culturele achtergrond soms verwatert,” zegt ze.
Volgens Wong is de relatie van Surinaamse Nederlanders met Nederland opvallend hecht. Zelfs vergeleken met Antillianen is er een sterkere emotionele binding.
Waar andere migrantengroepen Nederland soms vooral als economisch toevluchtsoord beschouwen, voelen Surinamers zich er écht thuis.
Dat blijkt ook uit cijfers van het CBS: van de vier klassieke groepen met een niet-westerse migratieachtergrond – Turken, Marokkanen, Surinamers en Antillianen – doen Surinamers het economisch gezien het beste.
Ze hebben gemiddeld een hoger inkomen, zijn vaker aan het werk en ontvangen minder vaak een bijstandsuitkering.
Vooral Surinaamse vrouwen zijn opvallend actief op de arbeidsmarkt. Hun arbeidsparticipatie is bijna gelijk aan die van autochtone vrouwen.
Dat steekt af tegen de cijfers van Turkse en Marokkaanse vrouwen van de eerste generatie, bij wie betaald werk minder vanzelfsprekend is.
Ook op sociaal vlak zijn er verschillen. Surinamers wonen vaker in gemengde buurten, hebben veel contact met autochtonen en trouwen het vaakst buiten de eigen groep.
En misschien wel het meest opvallend: hun uitstekende beheersing van het Nederlands. De tweede generatie groeit vaak eentalig of tweetalig op, iets wat minder voorkomt bij andere groepen.
Volgens Wong speelt het lange verblijf in Nederland, inmiddels al ruim vijftig jaar, een grote rol.
Maar ze vraagt zich af of de culturele prijs die daarvoor soms wordt betaald niet te hoog is.
