OPINIE- In mijn opinie zijn veel media in Suriname simpelweg niet eerlijk en objectief, ondanks hun constante pretentie van onafhankelijkheid.
Bijna alle mediahuizen in ons land lijken een verborgen agenda te hebben. Het is een gesloten groep, een soort kliek, waarbinnen men elkaar ondersteunt. Op zich is daar niets mis mee, maar het probleem ontstaat door het gebrek aan zelfreflectie binnen deze groep.
Wanneer een minister of andere autoriteit de moed toont om kritiek te uiten, ontstaat er vaak direct weerstand. Veel mensen van de pers in Suriname lijken opmerkingen over hun werkwijze niet te kunnen verdragen, laat staan erover in discussie te gaan.
Ze nemen zelden verantwoordelijkheid voor hun fouten en presenteren zichzelf als morele autoriteiten. Het is bijna alsof ze zichzelf heiliger achten dan de Paus en Moeder Teresa, terwijl de realiteit verre van dat ideaalbeeld is.
Wat echter triest is, is dat er veel mis is binnen de Surinaamse mediawereld. Er zijn personen die denken de absolute wijsheid en eerlijkheid in pacht te hebben. Dit verhindert groei en verbetering. Zelfreflectie zou juist een belangrijke eigenschap moeten zijn van elke journalistieke instelling.
Echte, eerlijke media horen kritisch te zijn, maar ook open voor kritiek. Ze zouden zonder vooroordelen moeten rapporteren, zonder persoonlijke of politieke belangen te laten meespreken.
Media dienen een platform te bieden voor discussie, waarbij verschillende perspectieven aan bod komen. Transparantie en verantwoordelijkheid moeten altijd vooropstaan. Dit is hoe media in Suriname zouden moeten opereren: eerlijk, transparant en bovenal open voor verbetering.
S. Tewari
