Klantvriendelijkheid in Suriname blijft een onderwerp van gesprek. Iedereen kent wel een verhaal.
Van de kassamedewerker die geen blik waardig gunt tot de ambtenaar achter het loket die lijkt te denken dat jij blij mag zijn dat je überhaupt geholpen wordt.
Maar hoe staat het er anno 2025 eigenlijk écht voor? Is er verbetering zichtbaar, of blijft het vooral kommer en kwel?
GFC Nieuws dook erin en sprak met klanten, medewerkers en mensen uit de sector. Ook verzamelden we anekdotische ervaringen uit het hele land.
Wat opvalt: in sommige sectoren is er wél degelijk vooruitgang. Vooral bij de telefonische klantenservice van grote bedrijven merken klanten dat het beter gaat.
Gesprekken verlopen vriendelijker, medewerkers zijn geduldig en oplossingsgericht. Vooral callcenters die ook Nederlandse klanten bedienen, lijken te investeren in goede training en communicatie.
Ook bij tankstations is het verschil merkbaar. Pompbedienden groeten vaker en wensen je een fijne dag toe – iets wat vroeger bijna ongehoord was. “Het voelt gewoon aangenamer. Je merkt dat het verandert,” vertelt een klant.
Opvallend is dat winkels met buitenlandse kassamedewerkers, zoals mensen uit de Filipijnen, regelmatig worden genoemd als positief voorbeeld. Klanten ervaren de service daar als respectvol en vriendelijk.
Toch blijft er kritiek. Vooral supermarkten, overheidsloketten en delen van de dienstensector blijven achter. Klanten klagen over onverschillig personeel, lange wachttijden en een gebrek aan betrokkenheid.
Steeds vaker klinkt het: “Als ik ergens geld uitgeef, wil ik ook als mens behandeld worden.” De lat komt langzaam maar zeker hoger te liggen. En dat is misschien wel precies wat Suriname nodig heeft.
Foto ter illustratie.
