Als ik ergens ga eten, of het nou in de stad is of bij een tante thuis, hoor ik vaak hetzelfde: “Onze Surinaamse keuken is de beste ter wereld!”
En eerlijk, ik snap het. We hebben een mix van smaken en culturen die je nergens anders vindt. Maar hoe komt het dan dat niemand buiten Suriname en Nederland echt weet hoe lekker ons eten is?
Binnen de Caricom kennen landen elkaar goed op culinair gebied.
Iedereen weet dat je in Jamaica moet zijn voor jerk chicken, in Trinidad en Tobago voor roti en doubles en op Barbados voor flying fish and cou-cou. Haïti heeft griot en de Bahama’s zijn trots op hun conch salad.
Maar als je een buitenlander vraagt naar Surinaams eten? Grote kans dat ze je vragend aankijken.
Zelfs op de grote Caribische foodfestivals in New York en Florida, zoals het Grace Jamaican Jerk Festival, zie je zelden iets van Suriname terug.
Dit terwijl onze keuken minstens zo divers en uniek is. Denk aan pom, moksi alesi en saoto soep. Waarom worden deze gerechten niet wereldwijd herkend zoals roti of jerk chicken?
Een groot probleem is dat we geen gerecht hebben dat direct wordt geassocieerd met Suriname. Daarnaast promoten we onze keuken te weinig.
Er zijn bijna geen Surinaamse restaurants in het Caribisch gebied (buiten Curaçao) of de VS en we missen aanwezigheid op internationale foodfestivals.
Als we willen dat de wereld onze keuken leert kennen, moeten we investeren in promotie.
Foodfestivals, social media en meer restaurants in het buitenland kunnen helpen.
De Surinaamse keuken is uniek, maar als we willen dat anderen dat ook beseffen, moeten we het laten zien én proeven.
