Als je in Nederland een Surinaamse achternaam hoort, zou je denken dat de persoon iets weet over Suriname.
Maar dat is lang niet altijd zo. Veel jonge Surinaamse Nederlanders kennen het land vooral uit verhalen van hun ouders.
Ze horen over lekker eten, gezellige feesten en familieleden die ze nauwelijks kennen. Maar de geschiedenis? Die blijft vaak onbekend terrein.
Trendwatcher Patricia Wong heeft dit vaak meegemaakt. “Toen ik in Nederland woonde, merkte ik hoe weinig jongeren weten over Suriname. Ze weten dat hun ouders er vandaan komen, maar daar houdt het vaak op.”
Jongeren, en zelfs veel twintigers en dertigers, kennen belangrijke feiten niet. “Veel van hen weten niet eens dat Suriname pas in 1975 onafhankelijk werd,” zegt Wong aan GFC Nieuws Lifestyle.
Bijna de helft van alle Surinamers wereldwijd woont in Nederland. Toch voelen veel jonge generaties zich meer verbonden met Nederland dan met Suriname.
Ze groeien op met een Europese mentaliteit, gaan naar Nederlandse scholen en leven volgens Nederlandse normen.
“Ze voelen zich Nederlands en zien Suriname als een verre plek uit de verhalen van hun ouders.”
Ook de kloof tussen Surinamers in Nederland en in Suriname speelt een rol. “Zelfs als ze op vakantie gaan, voelen ze zich soms een buitenstaander. Hun manier van praten en denken is anders.”
Het gevolg is dat de band met Suriname steeds zwakker wordt.
Veel jongeren hebben nog nooit gehoord van Anton de Kom of weten niet dat de slavernij in Suriname pas in 1863 werd afgeschaft—met een verplichte tien jaar extra arbeid erbovenop.
Volgens Wong is dit een zorgwekkende ontwikkeling.
“Geschiedenis lijkt voor hen niet belangrijk, maar het zegt wel iets over waar je vandaan komt. En als je dat niet weet, wat blijft er dan over?”
Foto ter illustratie.
