Een in Rotterdam woonachtige Surinaamse IT-professional die al meer dan tien jaar actief is in het Nederlandse bedrijfsleven, spreekt zich uit over zijn voorkeur voor Nederlandse leidinggevenden boven die uit zijn eigen culturele achtergrond.
De dertiger deelt zijn ervaringen: “Eerlijk is eerlijk, ik heb betere ervaringen met Nederlanders. Ze zijn oprecht en het is duidelijk wat ze van je verwachten. Ze zijn ook betrouwbaar en flexibel,” vertelt hij aan GFC Nieuws Lifestyle.
Zijn ervaringen met Surinaamse managers daarentegen, zijn minder positief. “Toen ik pas in Nederland kwam, dacht ik dat wij Surinamers elkaar omhoog hielpen en je steunen. Niets is minder waar,” onthult hij.
De man beweert dat hij vaak teleurgesteld is door Surinaamse leidinggevenden, waarbij hij zich meermaals verraden voelde.
“Ik ben vaak met een mes in mijn rug gestoken, bijvoorbeeld toen een beloofde promotie naar een collega ging, zonder uitleg of transparantie,” deelt hij zijn ervaringen.
Wat collegialiteit betreft, geeft hij aan een voorkeur te hebben voor het directe karakter van Nederlanders, Turken, of Marokkanen.
“Van hen weet je meteen of ze je mogen of niet. Helaas hebben veel Surinamers twee gezichten,” legt hij uit.
Zijn ervaring laat zien dat het delen van dezelfde cultuur niet altijd leidt tot een betere werksfeer. Het blijkt dat oprechtheid vaak meer gewaardeerd wordt dan culturele verbondenheid.
Hij roept Surinamers op om niet automatisch aan te nemen dat ze bij een verhuizing naar Nederland beter kunnen omgaan met andere Surinamers in plaats van personen met een andere komaf.
Foto ter illustratie.
