PL-fractievoorzitter Bronto Somohardjo heeft tijdens de eerste ronde in het parlement van de behandeling van de Air Interdiction Assistance Agreement (AIAA) tussen Suriname en de Verenigde Staten nadrukkelijk aandacht gevraagd voor de mogelijke economische gevolgen van een intensievere aanpak van de internationale drugshandel.
Volgens Somohardjo is internationale samenwerking bij drugsbestrijding noodzakelijk, maar moet de regering ook onderzoeken wat het terugdringen van illegale geldstromen kan betekenen voor de Surinaamse economie, de wisselkoers, de werkgelegenheid en uiteindelijk de koopkracht van de bevolking.
“Drugscriminaliteit moet worden bestreden. Daarover bestaat geen twijfel. Maar als illegale geldstromen verweven zijn geraakt met delen van onze economie, moeten wij ook durven onderzoeken wat er gebeurt wanneer die geldstromen wegvallen”, stelt Somohardjo.
Ook onschuldige werknemers kunnen economisch geraakt worden
De parlementariër verwees naar het in 2023 gepubliceerde CFATF-rapport, waarin wordt beschreven dat geld uit smokkelactiviteiten ook in de formele economie wordt geïnvesteerd, onder meer via ondernemingen waar veel contant geld omgaat.
Somohardjo benadrukt dat dit niet betekent dat gewone ondernemers of werknemers verantwoordelijk zijn voor criminele activiteiten.
“Een chauffeur, winkelmedewerker, bouwvakker of leverancier kan inkomen ontvangen zonder zelf betrokken te zijn bij het misdrijf. Wanneer bestedingen wegvallen, kunnen ook deze mensen opdrachten, werkuren en inkomen verliezen.”
Volgens de PL-fractievoorzitter moet daarom vooraf worden onderzocht welke sectoren mogelijk kwetsbaar zijn en hoe bonafide ondernemers en werknemers tegen eventuele economische schokken kunnen worden beschermd.
Wat betekent dit voor de Amerikaanse dollar en de prijzen?
Somohardjo stelde daarnaast vragen over de mogelijke gevolgen voor de deviezenmarkt.
Wanneer door een effectievere bestrijding van internationale drugshandel de netto-instroom van buitenlandse valuta afneemt, kan dit gevolgen hebben voor het aanbod van deviezen.
Wat dit uiteindelijk betekent voor de wisselkoers, hangt volgens hem ook af van andere economische factoren, waaronder de vraag naar buitenlandse valuta.
De parlementariër benadrukt dat hij geen stijging van de dollarkoers voorspelt, maar juist verlangt dat de regering mogelijke risico’s vooraf onderzoekt.
Hij wil daarom dat het ministerie van Financiën en de Centrale Bank van Suriname worden betrokken bij een economische beoordeling van de overeenkomst.
Daarbij moeten volgens Somohardjo verschillende scenario’s worden doorgerekend, zodat duidelijk wordt welke maatregelen beschikbaar zijn om eventuele schokken op te vangen en legale deviezeninkomsten te versterken.
“De moeder bij de kassa kan niet wachten”
Somohardjo wees erop dat de Surinaamse bevolking de afgelopen jaren al zware financiële offers heeft gebracht.
Een eventuele stijging van de prijzen voor voeding, vervoer en andere noodzakelijke goederen zou volgens hem vooral kwetsbare gezinnen treffen.
“De moeder die bij de kassa geld tekortkomt, heeft niets aan de mededeling dat de gevolgen achteraf nog worden geëvalueerd. Vooruitdenken is onze verantwoordelijkheid.”
Naast de economische gevolgen vroeg Somohardjo ook aandacht voor de nationale zeggenschap over het Surinaamse luchtruim, de wettelijke bevoegdheden van veiligheidsdiensten en de voorwaarden waaronder internationale samenwerking plaatsvindt.
Hij benadrukt dat Suriname zijn veiligheid moet versterken zonder zijn zelfstandige besluitvorming uit handen te geven.
Volgens Somohardjo is het uiteindelijk de verantwoordelijkheid van de regering en het parlement om niet alleen criminaliteit te bestrijden, maar ook vooruit te kijken naar de mogelijke maatschappelijke en economische gevolgen van genomen besluiten.
“Ons luchtruim moet worden beschermd. Onze internationale samenwerking moet onze eigen capaciteit versterken. En bij iedere keuze moeten wij de mensen voor ogen houden voor wie wij hier zitten.”






