In haar 27e bulletin presenteert de onafhankelijke toezichthouder, Suriname Economic Oversight Board (SEOB), een analyse met aanbevelingen gericht op het versterken van de structurele basis van de Surinaamse economie.
In juli 2025 groeide de Surinaamse economie licht na een stilstand in juni, met een stijging van de Monthly Economic Activity Index (MEAI) van 0,0% naar 0,4%.
De opleving werd vooral gedragen door de constructiesector, hogere omzet in horeca en toerisme, en groei in de financiële en verzekeringssector.
Tegelijkertijd drukten krimp in industrie en mijnbouw, mede door lagere goudverwerking en verminderde exporten uit de kleinschalige mijnbouw, de totale economische groei met 0,9 procentpunt.
Inflatie en wisselkoers
In 2025 zette de inflatie in Suriname verder opwaarts door hogere prijzen voor voeding, wonen en nutsvoorzieningen. In november bedroeg de jaar-op-jaar inflatie 11,6%, 0,6 procentpunt hoger dan in oktober.
Importinflatie en wisselkoersschommelingen versterkten de prijsdruk, terwijl eerdere prijsstijgingen nog doorwerkten.
Dit beperkt de koopkracht van huishoudens, verhoogt bedrijfskosten en legt druk op monetair en budgettair beleid. De SRD steeg licht tegenover de USD van 38,8 naar 38,7 en daalde 1,3% tegen de euro tot 45,4, wat de importafhankelijkheid en beperkte marktdiepte weerspiegelt.
Overheidsfinanciën
De financiële positie van de Surinaamse overheid blijft kwetsbaar door structureel aanhoudende tekorten. In september 2025 bedroeg het tekort van de primaire rekening SRD 5,6 miljoen, terwijl het totale tekort SRD 271 miljoen was.
Ondanks een tijdelijke afname van het overheidstekort wijst de negatieve primaire rekening op blijvende begrotingsdruk.
Seizoensgebonden eindejaarsuitgaven vergroten het risico dat het tekort de komende maanden weer oploopt. Extra operationele uitgaven kunnen inflatie aanwakkeren, vooral als daar geen productietoename tegenover staat.
Staatsschuld
In november 2025 steeg de staatsschuldquote van Suriname naar 124,1%, een toename van 26,5 procentpunt ten opzichte van de voorgaande maand. Dit niveau ligt ver boven de internationale norm van 60% van het BBP en duidt op fiscale verzwakking.
De hogere schuld vergroot rentelasten, inflatierisico’s en de kwetsbaarheid voor externe schokken, wat de macro-economische stabiliteit kan ondermijnen.
Bankensector
In november 2025 daalden de gemiddelde leenrentes en spaarrentes licht naar respectievelijk 14,3% en 6,6%, wat mogelijk de toename van private SRD-kredietverlening ondersteunde.
De private SRD-kredietverlening groeide met SRD 337,3 miljoen, vooral door de sectoren Overige, Handel en Woningbouw, terwijl USD- en Euro-kredietverlening licht toenamen.
De solvabiliteitsratio van banken steeg naar 22,4%, ruim boven de CBvS-benchmark van 10%, wat duidt op een sterke kapitaalpositie.
Tegelijkertijd daalden de bruto niet-renderende leningen naar 2,9%, wat wijst op een verbeterde kredietkwaliteit en een veerkrachtige bancaire sector.
Vooruitzichten en aanbevelingen
De Surinaamse economie blijft fragiel, met recent versnellende inflatie, wisselkoersschommelingen en kwetsbare overheidsfinanciën.
Om verdere risico’s te beperken en de macro-economische stabiliteit te waarborgen, doet de SEOB daarom de volgende vijf aanbevelingen:
Versterken en operationaliseren van het Spaar- en Stabilisatiefonds (SSFS): om de macro-economische stabiliteit te bevorderen.
Invoering van een vijfjarig overheidsfinancieel plan: met uitgavenplafonds en een houdbaarheidsdoelstelling voor de totale staatsschuld.
Privatiseren van niet-strategische verlieslatende staatsbedrijven: om overheidsfinanciën te versterken door bedrijven die hoge subsidies vereisen, transparant naar de private sector over te dragen.
Grotere focus op de Nationale Raad voor Accountants (NRA): ter bescherming van de integriteit van het financiële stelsel en ter voorkoming van witwassen en terrorismefinanciering, waarmee vertrouwen, investeringen, financiële inclusie en duurzame economische groei worden bevorderd.
Bewaken van financiële stabiliteit via verantwoord kredietbeleid: met nadruk op kredietverlening aan MKB en huishoudens zonder de buffers van banken te verzwakken, aangezien hoge leenrentes momenteel een rem op investeringen vormen.
