Ik weet nog goed hoe ik de eerste keer bij een Nederlandse vriend over de vloer kwam. Ik stond op het punt om mijn schoenen uit te trekken, maar hij liep gewoon met zijn sneakers het huis in.
“Laat maar aan hoor,” zei hij lachend. Mijn Surinaamse instinct sloeg meteen alarm. Schoenen in huis? Dat voelde alsof je een bord eten rechtstreeks van de straat zou opeten!
Het is een inmiddels bekend fenomeen: in Nederland lopen mensen vaak met schoenen in huis, terwijl wij Surinamers dat absoluut niet doen.
Een klein cultureel verschil, maar eentje die veel zegt over hoe we omgaan met hygiëne. Maar hoe zit het met de rest?
Toen ik in Nederland woonde, kwam ik wekelijks bij mensen thuis. Nederlanders, maar ook mensen van andere afkomsten.
Wat me opviel? De keuken was meestal netjes en voedselveiligheid stond hoog op de prioriteitenlijst.
Maar diezelfde mensen lieten hun hond zó van buiten naar binnen rennen, sprongen met schoenen op de bank en soms zelfs op bed! Ik kon er met mijn hoofd niet bij.
Bij ons in Suriname is een hond er vooral om het erf te bewaken. In huis? Nee, dat is voor veel Surinamers een no-go.
Hetzelfde geldt voor vieze schoenen. Als iemand met z’n straatschoenen zomaar de woonkamer inloopt, zegt dat voor mij al genoeg.
Natuurlijk verschilt het per persoon, maar in Nederland merkte ik dat hygiëne vaak meer draait om gemak dan om echte netheid.
Dus, schonere huizen in Suriname? Misschien wel. Eén ding weet ik zeker: schoenen blijven bij mij netjes bij de deur!
