Santokhi heeft fouten gemaakt maar was een keiharde no-nonsense president. Van Simons kan dat niet gezegd worden.
NDP en President Simons slopen het vertrouwen in Surinaamse instituten en Simons staat erbij en staat het allemaal toe. Het zit in de genen van de NDP getatoeëerd om de Surinaamse instituten altijd te slopen.
Simons regeert niet. Ze staat erbij een kijkt ernaar. Typisch paracetamol politiek, een slappe hap.
NDP sloopt de kruipende magistratuur en president Simons blijft spugen in het gezicht van het Surinaamse volk en de Surinaamse democratie.
Zero plan, zero vooruitgang. Inflatie nog steeds stijgende, Koopkracht nog steeds dalende. En de aanval op het belangrijkste Surinaamse instituut blijft staan op nummer 1.
Wellicht tijd dat er een grote lobby ontstaat vanuit de oppositie om hulp in te roepen van Trump en Amerika, nu deze regering de Surinaamse democratie ondermijnt en de rechtstaat frontaal aanvalt en wil kapot maken.
Opmerkelijk is dat Simons als 72- jarige eerste vrouw ook de oudste president in de Surinaamse geschiedenis is. Dit brengt me op haar vermogen om zaken te begrijpen, die is er niet. Wellicht komt dat door haar leeftijd en bejaard zijn.
Hoe kan het dat een president niet wist wat de PG verdient in een land? Dus of Simons wist het en gebruikt die info nu om de NDP- schreeuwlelijkerds het volk te laten opjutten of Simons wist het niet en dan laat dat zien dat ze niet deugt en een slappe hap is.
Feit is, de NDP sloopt weer alle Surinaamse instituten en ze hebben de belangrijkste te pakken, de bruine bonen etende, corpulente, kruipende magistratuur van Suriname.
Simons gebruikt de bejaarde NDP- schreeuwlelijkerds om zand in de ogen van het volk te strooien. Hierbij wordt veel desinformatie verspreid en het werkt.
Het volk gelooft het. Suriname lijkt zo onder Simons en de NDP opgevoed te worden tot een DOMME-Cratie ver van een Democratie.
En niemand durft de belangrijk vraag te stellen: Waar is de begroting van de Suriname? Simons peh joe begroting deh?
Hoe de NDP de Surinaamse instituten sloopt
Wat begon in 1980 met de staatsgreep en daarna in 1982 met moorden van eigen zonen, zet zit nu voort anno 2026. De aanval van veel NDP schreeuwlelijkerds, vooral NDP bejaarden, op de PG, het OM, de kruipende en zittende magistratuur maakt een dit duidelijk: Simons is incompetent en staat er bij en kijkt ernaar hoe de NDP haar oude reflexen gebruikt om de Surinaamse instituten stuk voor stuk te slopen.
We hebben dus een bataljon van oudjes die een land regeren waar het grootste deel van de bevolking jonger dan 50 is.
Dit heb ik eerder ook in een artikel benoemd. Het gevolg is dat de Surinaamse politiek wordt gedomineerd door irritant, storende en vooral incompetente oudjes, die hun oude verroeste denken gebruiken om de samenleving nog meer te vernietigen.
Simons, zo kun je geen land leiden! Het gaat om een land niet om een polikliniek voor politieke geslachtsziekten.
Oudjes zijn een groot probleem in de Surinaamse politiek
Suriname kijkt terug op recente leiders, maar veel mensen zien een groter probleem: het land wordt gerund door oude, niet modern denkende figuren. Dat houdt vooruitgang tegen.
De wereld verandert razendsnel – technologie, economie, klimaat – maar voor veel van die oudere leiders is het te veel om bij te benen.
Hun oude trauma’s, bagage uit het verleden en vastgeroeste ideeën verstoppen het hele systeem. Daardoor komt er geen echte verandering, en blijft Suriname hangen in oude patronen terwijl de rest vooruit stormt.
Neem de huidige politieke spanningen: de NDP, met haar media-invloed en acties, lijkt het vertrouwen in de justitie compleet te slopen door aanvallen op de procureur-generaal (PG).
Dit brengt het vertrouwen in instituten naar een dieptepunt in de Surinaamse geschiedenis, net als in de donkere dagen van 1980 en 1982 onder NDP-leiding.
Simons kan niet op tegen no-nonsense Chan
Santokhi probeerde te redden, Simons sloopt weer en heel Suriname wordt het slachtoffer. Santokhi was een no-nonsense President. Hij durfde impopulaire maatregelen te treffen om het land te redden uit de afgrond waar NDP 10 jaar eerder het land in had gestort.
Hij durfde de instituten te versterken. Hij heeft veel fouten gemaakt terwijl hij dit allemaal deed maar hij heeft gedurfd en gedaan. Dit allemaal in groot contrast tot wat President Simons niet-doet.
Simons is in vergelijking met Santokhi een slappe hap. Ze doet niets anders dan wachten op oliegeld over 2 of 3 jaar. Zo leidt je geen land.
Neem president Chandrikapersad “Chan” Santokhi (2020-2025). Hij was geen jonge vent meer, maar hij toonde wel daadkracht. Toen hij begon, zat het land in een diepe crisis: economie kromp, schulden explodeerden, inflatie was extreem hoog.
Santokhi pakte het aan zonder gedraal. Hij sloot een deal met het IMF, schafte subsidies af op benzine, stroom en water, voerde btw in en snoeide in de ambtenarij. Pijnlijk? Ja, protesten volgden.
Hij heeft geprobeerd het geheel te redden. Hij durfde impopulair te zijn voor het land. Ook de rechtsstaat versterkte hij: corruptiezaken uit het oude Bouterse-tijdperk werden aangepakt, inclusief de veroordeling van Bouterse voor de Decembermoorden.
Toerisme bleef bij praatjes, maar hij legde een basis voor olieinkomsten later. Achteraf zien veel Surinamers hem als een sterke leider: no-nonsense, strakke begroting, bescherming van regels.
Dada en Dodo nog steeds op straat en Ghetto mama en papa nog steeds in de Ghetto
Sinds juli 2025 leidt Jennifer Geerlings-Simons (72) het land als eerste vrouwelijke president. Veel praatjes, zero resultaat. Voor 2026 blijft inflatie hoog en groei kwetsbaar. Critici zeggen: te weinig daadkracht, veel afleidingsnieuws, reizen onder mom van ontwikkeling zonder resultaat.
Toerisme? Nog steeds alleen mooie woorden. Geen duidelijke begroting voor 2026, beleid voelt als stilstand. Geruchten over druk op justitie maken het erger – een aanval op de rechtsstaat?
Het contrast met Santokhi is scherp. Hij nam harde maatregelen toen het moest. Simons’ regering lijkt meer te dobberen, slappe hap. Maar het echte issue zit dieper: de oude garde domineert. Simons (72) volgt op Bouterse’s NDP-lijn, waar veel leiders vastzitten in oude verhalen.
De complete nieuwsvoeding in Suriname wordt gedomineerd door oude schreeuwlelijkerds – eindeloze discussies over verleden, ruzies en afleiding, in plaats van oplossingen voor nu.
Ze slepen trauma’s mee uit coups, dictatuur en corruptie, en blokkeren frisse ideeën. Jongere stemmen komen amper door.
NDP sloopt de kruipende magistratuur
Een groot punt van zorg is hoe de NDP en haar media-netwerken het vertrouwen in de magistratuur ondermijnen. Recente acties richten zich op de PG, met pogingen tot ontslag of hervormingen die onafhankelijkheid bedreigen.
In oktober 2025 voerde de NDP druk op voor het ontslag van PG Garcia Paragsingh, zonder duidelijke juridische basis, wat politieke spanningen opdreef.
Juristen waarschuwen dat men de PG wil vervangen, maar op een verkeerde manier, zoals bij debatten over een college van procureurs-generaal in februari 2026.
NDP-parlementsleden uiten zorgen over het instituut van de PG, maar critici zien dit als een tactiek om justitie te verzwakken. Media gelieerd aan de NDP verspreiden verhalen die de magistratuur afschilderen als ‘kruipend’ of partijdig, vooral na veroordelingen van NDP-figuren zoals Bouterse en Hoefdraad in 2026.
Dit sloopt het publieke vertrouwen: peilingen tonen al jaren een laag vertrouwen in justitie, met slechts 4% van de bevolking die het rechtssysteem als betrouwbaar ziet, volgens oude rapporten die nu nog relevanter lijken.
NDP de oude vos in schaapskleren, Suriname terug naar 1980 en 1982
Dit patroon herhaalt de geschiedenis van de NDP en medeplichtigheid van President Simons in het gebruik van de oude tactieken. In 1980 pleegde Bouterse een coup, en in 1982 volgden de Decembermoorden, waarbij critici werden geëxecuteerd.
De NDP, opgericht door Bouterse, ondermijnde toen de democratie door justitie te intimideren en media te controleren. Nu zien we echo’s: aanvallen op de PG en woede over rechters na veroordelingen.
Dit gedrag – spugen in het gezicht van de Surinaamse democratie – is waar de NDP altijd goed in was. Het leidt tot een dieptepunt in vertrouwen, met instituten die wankelen en burgers die cynisch worden.
In plaats van vooruitgang, domineert afleiding: rommelnieuws over kleine ruzies, terwijl echte problemen zoals inflatie en armoede genegeerd worden.
Conclusie
NDP sloopt de kruipende magistratuur en president Simons blijft spugen in het gezicht van het Surinaamse volk en de Surinaamse democratie.
Zero plan, zero vooruitgang. Inflatie nog steeds stijgende, Koopkracht nog steeds dalende. En de aanval op de belangrijkste Surinaamse instituut blijft staat op nummer 1.
Wellicht tijd dat er een grote lobby ontstaat vanuit de oppositie om hulp in te roepen van Trump en Amerika, nu deze regering de Surinaamse democratie ondermijnt en de rechtstaat frontaal aanvalt en wil kapot maken. Ook hij is net als Santokhi een no-nonsense president.
Dit moet veranderen. Suriname verdient een generatiewissel: jongere leiders zonder oude wrok, die de wereld begrijpen en durven te vernieuwen.
Santokhi’s daadkracht was een stap vooruit, maar echte progressie vraagt om meer. NDP, stop de aanvallen op justitie, herstel vertrouwen en focus op de toekomst. Anders blijft het land stilstaan, terwijl de wereld doordraait.
Het volk roept om leiders die mee kunnen – voor een sterker, moderner Suriname waar democratie niet wordt ondermijnd, maar versterkt. Suriname moet van DOMME-Cratie naar een Democratie met sterke instituten en dat gaat niet gebeuren onder slappe hap Simons en haar NDP.
Trump verlos Suriname van deze ellende!
Dr. Ashwin Ramcharan RO
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
