Dinsdag vierde Suriname 50 jaar staatkundige onafhankelijkheid, een historisch moment dat jaarlijks wordt herdacht als Srefidensi Dey.
Terwijl het land stilstaat bij een halve eeuw zelfstandigheid, benadrukt de stichting Sambura Woyupore dat voor de Inheemse volken van Suriname deze vrijheid nog niet volledig is gerealiseerd.
“Onze vrijheid is nog niet compleet”
Volgens de stichting, die opkomt voor de rechten en het welzijn van Inheemse gemeenschappen, wordt een cruciaal aspect van onafhankelijkheid nog altijd gemist: wettelijke erkenning van Inheemse landrechten.
“Onze landrechten zijn nog steeds niet erkend. Onze heilige plekken worden bedreigd. Onze stemmen horen vaak niet,” aldus Sambura Woyupore.
De organisatie wijst erop dat Inheemse volken de eerste bewoners van Suriname zijn, en dat ware zelfstandigheid inhoudt dat alle bevolkingsgroepen erkend, beschermd en gelijkwaardig behandeld worden.
Oproep tot erkenning en bescherming
In hun boodschap aan de samenleving en beleidsmakers benadrukt de stichting dat de strijd voor erkenning voortduurt, maar dat deze strijd wordt gevoerd met vastberadenheid en verantwoordelijkheid.
“Ware onafhankelijkheid is pas echt wanneer alle volkeren vrij, erkend en beschermd zijn.
Wij blijven waken. Wij blijven bijdragen. Wij blijven hopen dat de volgende generatie wél uit volle trots kan spreken.”
