Het is te gek voor woorden wat er in dit land is gebeurd. Vroeger werkte één persoon in het gezin, meestal de man, en daarvan konden alle kosten worden betaald.
De huur, eten, kleding, schoolgeld, zelfs een vakantie naar Nederland zat er soms in. Nu? Mensen ploeteren dag en nacht, met twee of zelfs drie banen, en komen nog steeds tekort.
Wie dit normaal vindt, leeft op een andere planeet. De regering, of beter gezegd, de opeenvolgende regeringen van de afgelopen decennia hebben het volk stap voor stap in deze ellende geduwd.
Ze hebben gezwegen terwijl prijzen door het dak gingen, salarissen achterbleven en het leven onbetaalbaar werd.
En wat doet men nu? Men werkt zich kapot om te kunnen betalen voor brandstof, stroom, water en gas. Zelfs een simpel boodschappenmandje lijkt tegenwoordig een luxeproduct.
De mensen zijn moe. Ze rennen van baan naar baan, komen laat thuis en moeten de volgende dag weer vroeg op. Geen tijd meer voor hun kinderen, geen energie meer om te leven.
Alles draait alleen nog om overleven. En de regering? Die kijkt toe alsof dit allemaal vanzelfsprekend is.
Suriname is niet arm omdat het niets heeft. Suriname is arm gemaakt door leiders die liever hun zakken vulden dan die van het volk.
Wat er nu gebeurt is niet alleen triest, het is een nationale schande. Het volk verdient beter dan dit eindeloze geploeter zonder toekomst.
S. Cruden
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
