De oud-voorzitter van de Vereniging van Economisten in Suriname (VES), Winston Ramautarsing, schetst een somber economisch vooruitzicht voor het land.
Volgens hem staat Suriname aan het begin van een moeilijke periode waarin de samenleving onvermijdelijk armer zal worden.
Deze waarschuwing komt te midden van een sterk opgelopen wisselkoers, waarbij de autoriteiten tot op heden geen concrete en actuele maatregelen hebben genomen om deze ontwikkeling te beteugelen. “Ik ben geen brenger van goed nieuws, maar van realiteit,” aldus Ramautarsing.
Hij wijst op de structurele economische kwetsbaarheden, waaronder de afhankelijkheid van de goud- en oliesector. De hoge goudprijs heeft tijdelijk verlichting geboden, maar vormt volgens Ramautarsing een onstabiele basis voor beleid. “Wat als de goudprijs daalt? Wat is dan plan B?” vraagt hij retorisch.
Tegelijkertijd waarschuwt hij dat Suriname in de komende jaren geconfronteerd wordt met een torenhoge aflossingsdruk: meer dan één miljard Amerikaanse dollar moet worden terugbetaald nog vóórdat er serieuze inkomsten uit olieproductie worden gegenereerd.
De econoom toont zich bovendien uiterst kritisch over het gevoerde financiële beleid. Hij noemt de zogenoemde succesvolle schuldherschikking “geen overwinning, maar een signaal van zwakte.” Volgens hem was het eerder een wanhopige poging om het economisch verval te vertragen.
Tot slot roept Ramautarsing op tot moedige politieke keuzes.
Hij benadrukt dat echte vooruitgang pas mogelijk is wanneer het anti-corruptiebeleid wordt aangescherpt, hervormingen in de publieke sector worden doorgevoerd en er een helder productiestimuleringsbeleid wordt geïmplementeerd.
