GFC NIEUWSREDACTIE- Vandaag, dinsdag 2 mei, herdenkt de voorzitter van de Surinaamse politieke organisatie Pertjajah Luhur, Paul Salam Somohardjo, zijn 80ste geboortedag.
In het licht hiervan zal hij vanmiddag zijn biografie presenteren aan de samenleving.
In de ochtenduren zal in verband met zijn geboortedag de onthulling plaatsvinden van het gedenkplakkaat en tegelijkertijd de overdracht van de omheining bij de F.I.G.S. Istana Begraafplaats.
Somohardjo speelt sinds de jaren ’70 een belangrijke rol in de Surinaamse politiek. Bij de verkiezingen van 1973 werd hij als NPS’er gekozen tot lid van de Staten van Suriname. Midden 1975 verliet hij samen met Liesdek-Clarke en Lee Kong Fong, twee andere Staten-leden, de Nationale Partij Kombinatie (NPK; coalitie van NPS, PNR, PSV en de KTPI) waarna ze een driemansfractie vormden.
De NPK streefde naar onafhankelijkheid voor het einde van 1975 wat uiteindelijk ook op 25 november 1975 plaatsvond. Somohardjo was toen bang dat als Suriname onafhankelijk zou worden, de creolen de Javanen (waartoe hij behoort) zouden gaan overheersen. Hij besloot in Suriname te blijven hoewel veel Javanen, mede vanwege die angst, naar Nederland emigreerden.
In 1977 was hij betrokken bij de oprichting van de Javaanse partij Pendawa Lima (PL, ook wel geschreven als Pendawa Lima) wat gezien kan worden als de opvolger van de SRI.
Na de mislukte tegencoup van 11 maart 1982 door Surendre Rambocus werd hij met onder anderen Kries Mahadewsing gearresteerd, beschuldigd van betrokkenheid en vastgehouden op Fort Zeelandia.
Op 2 november van dat jaar werd hij voorlopig in vrijheid gesteld maar hij kreeg wel huisarrest. Toen zijn grootmoeder ruim een maand later overleed op 7 december mocht hij onder begeleiding naar de begrafenis in Commewijne.
Toen ze op de terugweg bij de veerboot bij Meerzorg wachtten hoorde hij geruchten dat mensen door militairen werden gearresteerd en gemarteld (Decembermoorden). Hierop besloot Somohardjo onder te duiken en via Frans-Guyana naar Nederland te vluchten. Daar aangekomen werd hij in september 1983 lid van de Raad voor de Bevrijding van Suriname van Henk Chin A Sen die zich verzette tegen het militaire bewind onder leiding van Desi Bouterse.
Op 21 maart 1984 werd zijn in Schiedam wonende broer Humphrey Somohardjo in de deuropening van zijn huis beschoten. Deze broer, bij wie Paul Somohardjo vaak verbleef, raakte ernstig gewond maar overleefde de moordaanslag waarvan wordt aangenomen dat die eigenlijk bedoeld was voor Somohardjo.
Na het bezoek in 1992 van toenmalige president Ronald Venetiaan aan Nederland, ging Somohardjo in februari 1993 weer in Suriname wonen.
Na de verkiezingen van 2000 werd Somohardjo namens Pertjajah Luhur (onderdeel van het Nieuw Front) minister van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo) (12 augustus 2000 tot 14 augustus 2003).
Op 30 juni 2005 werd Somohardjo met 29 stemmen tot voorzitter van De Nationale Assemblee gekozen.
Na de verkiezingen van mei 2010 kozen de nieuwe DNA-leden Jennifer Geerlings-Simons van de NDP tot voorzitter. Zij kreeg 26 stemmen terwijl Somohardjo 24 stemmen kreeg. Toch sloot hij, tot verrassing van velen, een coalitie met de NDP en andere partijen, zodat hij de gekozen president Bouterse een meerderheid bezorgde. Ook steunde hij de Amnestiewet, waarmee de regering het proces inzake de Decembermoorden stil zou leggen.
Na de verkiezingen van 2020 vormde de PL met drie partijen met een ruime meerderheid de nieuwe coalitie.
