OPINIE- Het is algemeen bekend dat de medische zorg in Suriname te wensen overlaat. Dit geldt niet alleen voor de ziekenhuizen, maar ook voor de ambulancezorg.
Ten eerste is er al decennialang een probleem met de responstijden van ambulances, die vaak veel te lang zijn, soms zelfs langer dan een uur.
Een ander kritiekpunt betreft de expertise van het ambulancepersoneel. Deze bevindt zich helaas op een zeer laag niveau, wat onnodig levens kost.
In de cruciale wereld van acute zorg speelt een ambulancemedewerker een essentiële rol bij het redden van levens.
Bij aankomst bij een ernstig gewonde patiënt moeten deze zorgverleners een reeks levensreddende handelingen efficiënt en effectief kunnen uitvoeren.
Allereerst moet de ambulancemedewerker in staat zijn om snel een nauwkeurige beoordeling van de situatie te maken. Ze moeten de ernst van de verwondingen van de patiënt kunnen vaststellen. Hierbij is kennis van de basisprincipes van trauma en medische noodgevallen essentieel.
Daarnaast moeten ze levensreddende interventies kunnen uitvoeren, zoals reanimatie, het toedienen van zuurstof, het stoppen van ernstige bloedingen, en soms zelfs het toedienen van bepaalde medicatie. Ze moeten ook in staat zijn om snel en nauwkeurig vitale tekenen te monitoren.
Helaas ontberen onze ambulancemedewerkers in zowel Paramaribo als de districten deze essentiële capaciteiten.
Ambulancemedewerkers zijn in wezen eerste hulpverleners die levens redden in enkele van de meest stressvolle situaties.
Het is een beroep dat niet alleen technische vaardigheden vereist, maar ook kalmte, besluitvaardigheid en mededogen. In een wereld waarin elke seconde telt, maken hun vaardigheden en inzet het verschil tussen leven en dood.
R. Pinas
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
