GFC NIEUWSREDACTIE- Op 1 maart kwam er vanuit het Diakonessenhuis in Suriname bericht dat zij niet meer in staat is ziekenzorg te leveren volgens de geldende standaarden, waarbij met name de chirurgische zorg onder druk staat.
Dezelfde dag uitte ook de Vereniging van Kinderartsen een noodkreet omdat er vanwege een enorm personeelstekort onvoldoende opvangcapaciteit is voor pasgeborenen die intensieve zorg nodig hebben.
De frustraties geuit door de kinderartsen, worden gedeeld door de gynaecologen omdat zij steeds weer voor moeilijke keuzes komen te staan, die ze niet zouden hebben bij een normale opvangcapaciteit van pasgeborenen.
De Nationale Ziekenhuis Raad (NZR) wenst aan te geven, dat bovengeschetste situaties zich in alle ziekenhuizen bij alle vakgroepen in meerdere of mindere mate voordoen.
De precaire financieel-economische situatie heeft gemaakt dat de ziekenhuizen met de huidige tarieven niet meer uitkomen. Leveranciers kunnen geen krediet meer bieden en vrijwel alles moet contant betaald worden. Onze magazijnen staan zo goed als leeg.
Het tijdelijk niet in voorraad zijn van middelen is dan ook een steeds terugkerend probleem. Onderhoud van apparatuur en gebouwen worden vanwege gebrek aan financiële middelen uitgesteld, met alle gevolgen van dien.
Ondertussen heeft met name gespecialiseerd zorgpersoneel haar weg gevonden naar het buitenland waar salarissen vele malen hoger zijn en is er zoveel personeel weggetrokken dat zelfs met alle beschikbare middelen de zorg moeilijk in stand gehouden kan worden.
Hoewel de tarieven deels zijn aangepast, zijn de inkomsten nog onvoldoende om de stijgende uitgaven te dekken. De NZR is regelmatig in gesprek met de regering en in onderhandeling met de verzekeraars om tot kostendekkende tarieven te komen.
Op 3 maart is een vertegenwoordiging van de NZR ontvangen door de vaste commissie van Volksgezondheid van de de Nationale Assemblee, om de problemen van de ziekenhuizen aan te horen. Tijdens deze bespreking zijn ook oplossingsmodellen voorgedragen.
De NZR vraagt de samenleving begrip voor de ontstane situatie waarin de ziekenhuizen niet in staat zijn om tijdig de zorg te leveren volgens de gewenste kwaliteitsstandaarden en hopen met inzet van alle stakeholders op de meest korte termijn wederom de zorg te kunnen garanderen.
