De beslissing van president Chan Santokhi om het beroep van de Progressief-Verheffende Partij (PVP) en de politieke organisatie Nationale Ontwikkelingsplatform (NOP) ongegrond te verklaren, komt niet als een verrassing.
Hoewel hij de bevoegdheid had om anders te beslissen, zou een dergelijke zet de deur openzetten voor precedentwerking die de geloofwaardigheid van het verkiezingsproces in gevaar zou kunnen brengen.
Regels zijn er niet om naar wens te buigen, maar om de integriteit van het democratisch proces te waarborgen.
Dat de PVP en NOP geweigerd zijn door het Centraal Hoofdstembureau (CHS) ligt aan hun eigen nalatigheid.
De PVP heeft haar interne zaken niet op orde, aangezien de machtiging niet correct was ondertekend door het voltallige hoofdbestuur.
Dat de penningmeester telefonisch een volmacht heeft bevestigd, kan onmogelijk als een rechtsgeldige verklaring gelden. De wet vereist formele, schriftelijke bevestiging en niet een mondelinge toezegging.
In het geval van NOP is de situatie nog schrijnender. De partij arriveerde vijf minuten te laat bij het CHS. Dit lijkt op het eerste gezicht een klein vergrijp, maar in een democratisch proces telt elke seconde. Deadlines zijn niet arbitrair; ze zorgen voor een eerlijke en geordende gang van zaken.
Wie vijf minuten te laat komt en toch toegelaten wordt, opent de deur voor eindeloze discussies en uitzonderingen in de toekomst. Het zou een gevaarlijk signaal afgeven dat regels slechts een formaliteit zijn en op willekeurige basis kunnen worden genegeerd.
Wij kunnen ons nog “laat is laat” herinneren van ABOP bij de inschrijving voor deelame aan de verkiezingen van 2005.
De keuze van de president om de beslissing van het CHS te handhaven, is dan ook de enige juiste. Toelaten van partijen die zich niet aan de regels houden, zou betekenen dat discipline en zorgvuldigheid in het verkiezingsproces ondermijnd worden.
Een land besturen is geen poppenkast, en politieke partijen moeten laten zien dat ze de basisprincipes van goed bestuur begrijpen.
Ben M.D.
