Nederland staat op het punt een belastingmaatregel in te voeren die zelfs miljardairs wereldwijd doet opschrikken.
Gewone spaarders en beleggers betalen straks 36 procent belasting over winst die zij nog niet eens hebben gezien.
En dat drijft steeds meer mensen, ook Surinaamse Nederlanders, tot een ongemakkelijke vraag: is Holland nog wel de plek om vermogen op te bouwen? Dat blijkt uit door GFC Nieuws verzamelde reacties.
Wat verandert er precies?
De nieuwe wet introduceert een vermogensaanwasbelasting als hoofdregel. Dat betekent dat ieder jaar belasting wordt geheven over zowel directe inkomsten uit vermogen, zoals rente, dividend en huur, als over de waardestijging van bezittingen. Het maakt daarbij niet uit of die waardestijging al is ontvangen of niet.
Stel dat jouw beleggingen op papier 5.000 euro meer waard zijn geworden, maar je hebt nog niets verkocht. Toch moet je over dat bedrag belasting betalen. Het heffingsvrije rendement bedraagt 1.800 euro per persoon per jaar, daarboven geldt het tarief van 36 procent.
Op 12 februari 2026 nam de Tweede Kamer het wetsvoorstel aan. Het streven is invoering per 1 januari 2028, al heeft de minister van Financiën inmiddels aangegeven dat aanpassingen nodig zijn vanwege toenemende kritiek.
Middenklasse betaalt de rekening
Mediafiguur Marianne Zwagerman wees eerder op een pijnlijk patroon: mensen met grote vermogens vertrekken of regelen slimme constructies, terwijl de middenklasse achterblijft met de belastingrekening. Wie maandelijks spaart om later minder afhankelijk te zijn van AOW of pensioen, valt ook gewoon onder deze regels.
Daarbij komen hogere energiekosten, zware regelgeving en een pensioenleeftijd die voor jongere generaties oploopt naar 70 jaar. Het is dan ook geen verrassing dat Nederlanders actief alternatieven zoeken.
Suriname als serieuze optie
Alessandro Palombo, een Italiaanse jurist en expert op het gebied van wereldburgerschap, onderzocht deze groep vertrekkers.
Zijn conclusie: voor 80 procent zijn de Verenigde Arabische Emiraten of een ander Europees land het meest realistisch. Maar analist R. Pinas wijst op een optie die ten onrechte weinig aandacht krijgt: Suriname.
Lagere grondprijzen, beschikbare ruimte en kansen in sectoren als landbouw, toerisme, vastgoed en olie en gas maken het land aantrekkelijk.
Suriname werkt bovendien grotendeels met een territoriaal belastingstelsel, wat inhoudt dat inkomsten buiten Suriname vaak niet lokaal worden belast.
En anders dan in Nederland kent Suriname geen belasting op de waardestijging van bezittingen zolang die niet worden verkocht, een voordeel dat voor beleggers en digitale nomaden steeds zwaarder weegt.
