GFC NIEUWSREDACTIE- Antibiotica werden lang beschouwd als een wondermiddel voor bacteriële infecties.
Veel ziekteverwekkers zijn echter in de loop van de tijd geëvolueerd om antibiotica te weerstaan en dus wordt de zoektocht naar nieuwe medicijnen urgenter.
Onderzoekers van de Universiteit van Basel maakten deel uit van een internationaal team dat computationele analyse gebruikte om een nieuw antibioticum te identificeren en het werkingsmechanisme ervan te ontcijferen. Hun onderzoek is een belangrijke stap in de creatie van nieuwe, krachtige medicijnen.
De WHO verwijst naar het gestaag toenemende aantal bacteriën dat resistent is tegen antibiotica als een ‘stille pandemie’.
De situatie wordt verergerd door het feit dat er de afgelopen decennia niet veel nieuwe medicijnen op de markt zijn gebracht.
Zelfs nu kunnen niet alle infecties goed worden behandeld en lopen patiënten nog steeds het risico op schade door routinematige interventies.
Nieuwe werkzame stoffen zijn dringend nodig om de verspreiding van antibioticaresistente bacteriën tegen te gaan.
Een belangrijke bevinding is onlangs gedaan door een team onder leiding van onderzoekers van de Northeastern University in Boston en professor Sebastian Hiller van het Biozentrum van de Universiteit van Basel.
De resultaten van dit onderzoek, dat deel uitmaakte van het National Center of Competence in Research (NCCR) “AntiResist” -project, zijn onlangs gepubliceerd in Nature Microbiology.
De onderzoekers ontdekten het nieuwe antibioticum Dynobactin door een computationele screeningsbenadering. Deze verbinding doodt Gram-negatieve bacteriën, waaronder veel gevaarlijke en resistente pathogenen.
“De zoektocht naar antibiotica tegen deze groep bacteriën is verre van triviaal”, zegt Hiller. “Ze worden goed beschermd door hun dubbele membraan en bieden daarom weinig kans op aanvallen. En in de miljoenen jaren van hun evolutie hebben de bacteriën talloze manieren gevonden om antibiotica onschadelijk te maken.”
Vorig jaar nog ontcijferde het team van Hiller het werkingsmechanisme van het onlangs ontdekte peptide-antibioticum Darobactin. De opgedane kennis werd geïntegreerd in het screeningsproces voor nieuwe verbindingen.
De onderzoekers maakten gebruik van het feit dat veel bacteriën antibioticapeptiden produceren om elkaar te bestrijden en dat deze peptiden, in tegenstelling tot natuurlijke stoffen, gecodeerd zijn in het bacteriële genoom.
