Binnen de Nationale Democratische Partij (NDP) wordt met nadruk gesteld dat de aanstaande benoemingen van Rudolf Elias en Sergio Akiemboto in de Raad van Commissarissen (RVC) van Staatsolie geen kwestie zijn van politieke gunst, maar van professionele erkenning en strategische noodzaak.
Volgens de partijloyalisten is het begrijpelijk dat er discussie ontstaat over benoemingen binnen staatsbedrijven, maar zij waarschuwen tegen het over één kam scheren van alle kandidaten met vroegere vormen van partijpolitieke bevoordeling.
“Er is een wezenlijk verschil tussen partijpolitieke beloning en professionele erkenning,” stellen zij.
Elias als strategische keuze
De benoeming van Rudolf Elias als president-commissaris wordt door de groep omschreven als “logisch en strategisch verstandig.”
Elias kent Staatsolie van binnenuit, beschikt over uitgebreide kennis van de internationale olie-industrie, en heeft in het verleden bewezen leiding te kunnen geven in complexe economische omstandigheden.
Zijn terugkeer naar de RVC wordt gezien als een investering in continuïteit en vakkennis, niet als een politieke beloning.
Akiemboto’s ervaring in de mijnbouwsector
Ook Sergio Akiemboto wordt naar voren geschoven als een voorbeeld van inhoudelijke deskundigheid. Zijn carrière, met name als voormalig directeur van Grassalco, toont volgens NDP-leden aan dat hij bestuurlijke visie en resultaatgericht leiderschap combineert.
Onder zijn leiding transformeerde Grassalco van een verlieslijdende organisatie tot een winstgevende exportonderneming.
“Dat is niet het curriculum van een partijloyalist, maar van een bestuurder met visie, kennis en resultaat,” luidt het standpunt.
Politieke context versus politieke overheersing
De NDP-loyalisten benadrukken dat geen enkele benoeming in een staatsbedrijf volledig vrij is van politieke context, maar dat dit wezenlijk verschilt van politieke overheersing.
“In dit geval gaat het om twee mensen met bewezen expertise. Hun ervaring in respectievelijk de olie- en mijnbouwsector is precies wat Staatsolie nu nodig heeft om professioneel en toekomstgericht te opereren,” verklaren zij.
Focus op stabiliteit en nationale belangen
De groep besluit dat juist in de huidige fase, waarin Suriname zich voorbereidt op de eerste grote olie-inkomsten, behoefte bestaat aan leiders met inhoud, integriteit en visie.
“De benoemingen van Elias en Akiemboto zijn geen politieke zet, maar een keuze voor stabiliteit, deskundigheid en continuïteit. Waakzaamheid tegen vriendjespolitiek is belangrijk, maar het is even belangrijk om recht te doen aan kwaliteit.”
