INGEZONDEN– In de jaren ’80 verruilden veel Guyanezen hun land voor Suriname.
Nu dreigt hetzelfde te gebeuren, maar dan niet het vertrek van Guyanezen naar Suriname, maar een massale exodus van Surinamers naar buurland Guyana.
Met de recente ontwikkelingen binnen de oliesector in Guyana is de tijd voorbij dat Guyanezen in drommen naar Suriname trekken.
Overheidsfunctionarissen in Georgetown denken dat de productie van ruwe olie binnen vijf jaar 1,5 miljoen vaten per dag of meer zou kunnen bereiken vanuit maar liefst 12 drijvende productie-, opslag- en overslagfaciliteiten.
Als dat wordt bereikt, zal het Zuid-Amerikaanse land naar voren komen als de derde grootste olieproducerende natie in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, met alleen Brazilië en Mexico die meer ruwe olie pompen.
Dat zal Guyana een enorme economische bloei bezorgen.
De voormalige Britse kolonie zal zich materialiseren als een toonaangevende wereldwijde olie-exporteur met een aardolieproductie die de binnenlandse vraag vele malen overtreft, terwijl de staatskas zal toenemen met een jaarlijks inkomen dat naar verwachting in minder dan tien jaar meer dan US$ 10 miljard zal bedragen.
Nu al worden de inkomsten uit de sector ingezet om Guyana verder tot ontwikkeling te brengen.
De afgelopen maanden zijn enkele Surinaamse investeerders reeds vertrokken naar Guyana, vanwege de slechte economische situatie in Suriname.
Hoewel de vooruitzichten in de olie- en gasindustrie voor Suriname niet slecht en in principe veelbelovend zijn, ontbreekt het aan goed leiderschap en viert de corruptie hoogtij.
Een cultuur van steekpenningen, patronage en nepotisme is het grootste gevaar voor de welvaart van het land.
J. Boendhie
DISCLAIMER: Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud
