NDP’er en criticus Marcel Oostburg stelt dat het Surinaamse Openbaar Ministerie binnen korte tijd twee gevoelige tegenslagen heeft moeten incasseren.
In een reactie verwijst hij naar recente ontwikkelingen waarbij volgens hem zowel internationale als regionale instanties kritische signalen hebben afgegeven die relevant zijn voor de discussie rond voormalig minister van Financiën Gillmore Hoefdraad.
Volgens Oostburg roept de gang van zaken vragen op over de wijze waarop de vervolging van Hoefdraad wordt gevoerd en hoe internationale organisaties tegen bepaalde aspecten van de zaak aankijken.
Kritiek op afhandeling Interpol-verzoek
Oostburg stelt dat een recent verzoek om Hoefdraad opnieuw op een internationale opsporingslijst te plaatsen niet is ingewilligd.
Volgens hem zou daarmee opnieuw zijn bevestigd dat internationale instanties terughoudend zijn ten aanzien van verzoeken die mogelijk een politieke dimensie bevatten.
De NDP-criticus verwijst daarbij naar eerdere ontwikkelingen rondom internationale signaleringen van Hoefdraad en stelt dat deze volgens hem niet los kunnen worden gezien van de bredere discussie over de aard van de vervolging.
Hoefdraad beroept zich op economische crisis
De opmerkingen van Oostburg volgen op het uitgebreide schriftelijke verweer dat Hoefdraad heeft ingediend bij een commissie van De Nationale Assemblée.
In dat verweer stelt de voormalige minister dat de financiële maatregelen die tijdens zijn ambtsperiode werden genomen, plaatsvonden tegen de achtergrond van een ernstige economische en liquiditeitscrisis.
Volgens Hoefdraad waren de beslissingen bedoeld om de continuïteit van de overheid te waarborgen en essentiële staatsverplichtingen te kunnen blijven nakomen.
Verdediging tegen beschuldigingen
Het Openbaar Ministerie Suriname stelt daarentegen dat er voldoende aanwijzingen bestaan dat staatsmiddelen buiten de reguliere begrotings- en controlemechanismen zouden zijn aangewend via constructies bij de Surinaamse Postspaarbank.
Daarbij wordt gesproken over mogelijke fraude, misbruik van bevoegdheden en het omzeilen van toezicht. Op basis hiervan is een verzoek ingediend om Hoefdraad in staat van beschuldiging te stellen.
Hoefdraad verwerpt deze beschuldigingen en voert aan dat de genomen maatregelen onderdeel waren van overheidsbeleid dat binnen bestaande bestuurlijke structuren tot stand kwam. Volgens hem waren verschillende overheidsinstanties en financiële autoriteiten op de hoogte van de gehanteerde werkwijze.
Discussie over beleid en strafrecht
Een belangrijk onderdeel van het verweer van Hoefdraad betreft het onderscheid tussen politieke beleidsverantwoordelijkheid en strafrechtelijke aansprakelijkheid.
Volgens de voormalige minister mogen beleidskeuzes die tijdens een economische crisis zijn gemaakt niet automatisch worden aangemerkt als strafbare feiten.
Hij stelt dat ministers in uitzonderlijke omstandigheden soms genoodzaakt zijn onorthodoxe maatregelen te nemen om financiële stabiliteit te waarborgen en maatschappelijke ontwrichting te voorkomen.
Parlement moet beslissing nemen
De commissie van De Nationale Assemblée zal zich uiteindelijk moeten uitspreken over het verzoek van de procureur-generaal en adviseren over het verdere verloop van de procedure tegen Hoefdraad.
De voormalige minister werd eerder reeds veroordeeld in de zaak rond de Centrale Bank van Suriname. In hoger beroep werd de opgelegde gevangenisstraf door het Hof van Justitie teruggebracht van twaalf naar tien jaar.
