Het is een hardnekkig probleem in Suriname: veel mensen willen koste wat kost groots blijven leven, ook als ze daar eigenlijk de middelen niet voor hebben.
In plaats van hun uitgaven aan te passen aan hun financiële situatie, kiezen ze ervoor om leningen aan te gaan die ze vaak niet eens kunnen terugbetalen.
De gedachte om een stapje terug te doen en soberder te leven lijkt voor velen ondenkbaar.
Wat nog erger is: zelfs de kleinste besparingen zijn voor deze groep geen optie.
Neem iets eenvoudigs als water. In plaats van een fles water van huis mee te nemen, geven ze liever geld uit aan dure flessen die soms wel 50 keer duurder zijn dan kraanwater.
Een ander voorbeeld: in plaats van een paar minuten te lopen of een goedkope bus te nemen, kiest men liever voor een dure taxi of een lening voor een grote auto die ze eigenlijk niet kunnen onderhouden.
De brandstofkosten lopen op, maar bezuinigen op autorijden is geen optie.
Deze mentaliteit zegt veel over de manier waarop een groot deel van de bevolking met geld omgaat. Status en imago wegen vaak zwaarder dan financiële realiteit.
Het gevolg is dat mensen blijven gevangen in een vicieuze cirkel van schulden en stress. In plaats van verantwoordelijkheid te nemen en financieel slimmer te handelen, wordt er geklaagd dat het leven te duur is.
Maar in werkelijkheid zijn het vaak juist de eigen keuzes die hen in de problemen brengen.
