Wie te voet door woonwijken in Paramaribo of omliggende districten loopt, wordt al snel geconfronteerd met een schrijnend gebrek aan ruimte en veiligheid.
Het probleem beperkt zich namelijk niet tot nieuwere woonwijken die deze eeuw zijn ontwikkeld. Ook oudere, gevestigde buurten zoals Rainville, Maretraite en Tourtonne kampen al tientallen jaren met een opvallend tekort aan degelijke trottoirs.
Structurele tekortkoming
Dit wijst op een structurele tekortkoming in de manier waarop woonwijken in Suriname zijn ontworpen en ingericht.
In veel straten, zowel oud als nieuw, zijn woningen gebouwd met aan de voorkant een berm, zonder dat er ruimte is vrijgehouden voor een breed trottoir.
Het gevolg is dat voetgangers geen andere keuze hebben dan over de rijbaan te lopen. Dagelijks lopen mensen tussen rijdende auto’s, bromfietsers en soms zwaar verkeer, vaak op nauwelijks een armlengte afstand.
Gevaarlijke situaties als normaal straatbeeld
Vooral in wijken waar het verkeer drukker is geworden dan vroeger, levert dit steeds gevaarlijkere situaties op. Auto’s rijden vaak sneller dan wenselijk is in woongebieden, terwijl bromfietsers regelmatig uitwijken naar de zijkant van de weg.
Voetgangers die aan de linkerkant lopen om het verkeer te zien aankomen, worden letterlijk voorbijgescheerd.
Een kleine misstap, een plotselinge uitwijkmanoeuvre of een moment van onoplettendheid kan al ernstige gevolgen hebben.
Inrichting
In een ontwikkeld en beschaafd land hoort de openbare ruimte zó te zijn ingericht dat lopen veilig, comfortabel en vanzelfsprekend is, zegt een woordvoerder van het KIVC aan GFC Nieuws.
Dat betekent brede trottoirs aan beide zijden van de straat, voldoende afstand tussen rijbaan en voetganger en een duidelijke scheiding van verkeersstromen.
Steden die die keuze maken, investeren niet alleen in veiligheid, maar ook in leefbaarheid, gezondheid en sociale samenhang.
Dat zowel oude als nieuwe woonwijken in Suriname dit fundamentele principe missen, roept vragen op over ruimtelijke planning en langetermijnvisie. Nu het verkeer blijft toenemen en steeds meer mensen zich te voet verplaatsen, groeit ook de roep om structurele oplossingen.
Want zolang de voetganger letterlijk geen plek krijgt, blijft elke straat een potentieel risico.
