De regering Simons zegt dat het verhogen van het schuldenplafond nodig is om “lucht te krijgen”.
Er is te weinig geld in de kas, dus mag de overheid meer lenen. Veel mensen juichen dat toe, want meer geld lijkt meer kansen te betekenen. Maar wie even nadenkt, weet dat lenen geen oplossing is, het is uitstel van problemen.
Elke lening moet worden terugbetaald, met rente. En die rekening komt uiteindelijk bij het volk terecht, niet bij de ministers die nu aan de knoppen draaien.
Als de schuld te groot wordt, moet de overheid straks bezuinigen op precies die dingen die mensen nodig hebben: onderwijs, gezondheidszorg en banen.
Wat Suriname nu nodig heeft, is niet meer schuld, maar meer vertrouwen. Vertrouwen dat belastinggeld eerlijk wordt besteed.
Vertrouwen dat benoemingen niet via partijkaart, maar via kwaliteit gebeuren. En vertrouwen dat bestuurders zelf het goede voorbeeld geven.
Zonder dat vertrouwen maakt elke lening de afstand tussen volk en overheid groter. Het lijkt misschien technisch — “een wetswijziging van de staatsschuld” — maar in feite is het een morele kwestie. Een land dat niet eerlijk met zijn geld omgaat, zal ook niet eerlijk met zijn burgers omgaan.
Daarom: eerst schoon schip maken, dan pas geld lenen. Want een regering die haar volk vraagt om offers, moet zelf beginnen met besparen — op corruptie, op vriendjespolitiek en op loze beloften.
Meer lenen is makkelijk. Vertrouwen opbouwen is moeilijk. Maar alleen dat laatste maakt een land echt rijk.
Johan Blomhoff (Albina)
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
