De discussie over het vervangen van de Surinaamse dollar (SRD) door de Amerikaanse dollar (USD) als officieel betaalmiddel krijgt meer aandacht.
Onlangs suggereerde de Surinaams-Nederlandse analist dr. Ashwin Ramcharan in een opiniestuk op GFC Nieuws dat Suriname serieus zou moeten overwegen om volledig over te stappen op de Amerikaanse munt.
Zijn betoog sluit aan bij geluiden in de alternatieve media waar men vaker wijst op dollarisatie als mogelijke oplossing voor de aanhoudende inflatie en koopkrachtproblemen in ons land.
GFC Nieuws, dat naar aanleiding van deze suggesties een verdiepend onderzoek deed, komt tot de voorzichtige conclusie dat er duidelijke voor- en nadelen verbonden aan een dergelijke overgang.
Een van de grootste voordelen van het invoeren van de USD is stabiliteit. In landen als Ecuador en El Salvador die jaren geleden voor dollarisatie kozen, zorgde dit voor meer vertrouwen in de economie, een stabieler prijsniveau en lagere rentevoeten.
Door het gebruik van een sterke buitenlandse munt wordt het moeilijker voor overheden om geld bij te drukken, wat hyperinflatie tegengaat.
Toch zijn er ook keerzijdes. Suriname zou in feite de controle over zijn eigen monetair beleid verliezen. Ons land kan dan geen eigen rentebeleid meer voeren of inspelen op economische schokken met aanpassingen aan de geldhoeveelheid.
Bovendien zou de overgang technische, juridische en sociale uitdagingen met zich meebrengen, waaronder het omzetten van salarissen, schulden en spaartegoeden naar een nieuwe munt.
Hoewel het idee op papier aantrekkelijk lijkt voor een deel van de bevolking die het vertrouwen in de SRD kwijt is, vraagt een dergelijke stap om grondige afwegingen.
Op basis van de analyse van de GFC- redactie blijkt dat dollarisatie geen wondermiddel is maar slechts werkt als onderdeel van een bredere economische hervorming.
