Het valt me regelmatig op hoe groot de rol van geur eigenlijk is in de manier waarop we elkaar ervaren.
Natuurlijk kijken we eerst naar een glimlach, ogen of houding, maar diep vanbinnen gebeurt er iets wat we niet altijd kunnen verklaren.
Het gaat dan niet om parfum of aftershave, maar om iets dat ons lichaam zelf afgeeft. Feromonen.
Die bijna onzichtbare signalen zorgen ervoor dat je je tot iemand aangetrokken kunt voelen, zonder precies te begrijpen waarom.
Soms ontmoet je iemand en lijkt er direct een klik, terwijl je bij een ander juist helemaal niets voelt.
Wetenschappers leggen uit dat dit vaak met geurstoffen te maken heeft die ons onbewust informatie geven over gezondheid, vitaliteit of zelfs stemming.
Ik vind dat fascinerend, omdat het laat zien dat aantrekkingskracht veel verder gaat dan alleen uiterlijk of een leuk gesprek.
Voor mannen kan de geur van een vrouw gevoelens van warmte of geborgenheid oproepen, terwijl vrouwen vaak juist gevoelig zijn voor geurstoffen die kracht of betrouwbaarheid uitstralen.
Het zijn subtiele signalen die je niet ruikt zoals een bloem of parfum, maar die je wel beïnvloeden.
In een land als Suriname waar sociale ontmoetingen en nabijheid zo belangrijk zijn, speelt dit onbewuste spel van geuren misschien wel een grotere rol dan we denken.
Het zou kunnen verklaren waarom we soms zonder duidelijke reden geraakt worden door iemands aanwezigheid.
En hoe mooi is het eigenlijk dat aantrekkingskracht zich niet laat vangen in woorden of uiterlijk, maar ook voortkomt uit iets wat zo natuurlijk en ongrijpbaar is als geur?
Ida Thornhill
