President Jennifer Simons krijgt het niet gemakkelijk. Nauwelijks heeft zij haar positie stevig ingenomen of de eerste zware politieke storm dient zich al aan.
Binnen haar eigen partij, de Nationale Democratische Partij (NDP), rommelt het. Een groep prominente leden probeert de president – die tevens partijvoorzitter is – onder druk te zetten om gratie te verlenen aan de nog levende veroordeelden in het 8-decemberstrafproces.
De timing is veelzeggend. Tijdens de herdenking van de 80ste geboortedag van Desi Bouterse, die zelf veroordeeld werd in deze zaak, klonk opnieuw de roep om genade.
Partijtoppers spraken openlijk over gratie voor de vier mannen die nog een straf uitzitten: Ernst Gefferie, Benny Brondenstein en Stephanus Dendoe. Iwan Dijksteel is voortvluchtig. Het signaal was duidelijk: de geest van Bouterse waart nog rond binnen de partij.
Advocaat Irvin Kanhai verklaarde dat het gratieverzoek reeds is ingediend bij het kabinet van de president. Maar Simons reageerde ontwijkend: ze zou het verzoek “nog niet onder ogen hebben gehad.”
Een opmerking die vragen oproept. Hoe lang kan de president zich blijven verschuilen achter administratieve formaliteiten? En wat zal ze doen zodra het verzoek officieel op haar bureau belandt?
Volgens Sunil Oemrawsing, voorzitter van de Stichting 8 December 1982, moet de president haar rug recht houden.
Hij waarschuwt dat Simons als staatshoofd boven de partijen moet staan, niet als verlengstuk van haar partij moet opereren. Volgens hem is het moreel én constitutioneel juist dat het verzoek onherroepelijk wordt afgewezen.
De kwestie legt meteen de kwetsbare balans binnen de regeringscoalitie bloot. De NPS, coalitiepartner van de NDP, heeft zich in het verleden duidelijk uitgesproken: samenwerking was slechts mogelijk als Bouterse geen politieke invloed meer zou uitoefenen en het verleden achtergelaten zou worden.
Maar kan die belofte standhouden nu de druk binnen de NDP toeneemt?
Daar komt bij dat 25 februari nadert — een beladen datum in de nationale geschiedenis. Wordt het opnieuw een “vrije dag” vol partijvertoon, of kiest de regering voor een sobere, waardige herdenking?
Voor president Simons zou dit wel eens het moment van de waarheid kunnen worden: kiest zij voor het collectieve geheugen van het land of voor de partij die haar groot heeft gemaakt?
Het is duidelijk dat de komende weken bepalend zullen zijn. Niet alleen voor de geloofwaardigheid van president Simons, maar ook voor de toekomst van de NDP zelf.
Want als de partij opnieuw vervalt in interne machtsspelletjes rond de erfenis van Bouterse, dreigt een periode van hevige beroering — met mogelijk grote politieke gevolgen.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
