“Een mooie tekst, maar u bent zeker niet op de hoogte van de realiteit.” Met die woorden reageren leerkrachten uit verschillende delen van het land op de recente uitspraken van vicepresident Gregory Rusland over de zogenaamd “vlotte start” van het nieuwe schooljaar. Volgens hen ligt de waarheid ver daarvandaan.
“Het tekort aan leerkrachten is nog steeds nijpend,” zegt een docent van het voortgezet onderwijs. “HAVO 4 heeft nog steeds geen stroom en water. Elk lesuur zijn we aan het rennen met meubilair van de ene klas naar de andere. Dit is geen onderwijs, dit is overleven.”
Een andere leerkracht uit Nickerie reageert nog emotioneler: “Iedereen weet al jaren wat de problemen zijn. Toch blijven ze vergaderen en met papieren oplossingen komen die alleen voor scholen in Paramaribo lijken te gelden. Op mijn LBO-school hebben we geen meubilair, geen schoonmaaksters, geen tuinman, geen boeken. We bezemen ons eigen lokaal dagelijks.”
Ook op GLO-scholen klinkt frustratie. “Het schooljaar is begonnen zonder boeken. We wachten nog steeds op werkboeken, maar we mogen ouders geen kopiegeld vragen. Leerkrachten betalen nu uit eigen zak om hun lessen te kunnen geven. Dat is niet vol te houden.”
De roep om daden in plaats van woorden klinkt steeds luider. “Zijn die 1600 leerlingen echt al geplaatst?” vraagt een docent zich af.
“We willen geen mooie speeches meer. We willen oplossingen: bouw complete scholen, geen losse lokalen. En kom met transparantie. Als er echt 100 miljoen USD in het onderwijs is gestopt — waar is dat geld dan gebleven?”
De boodschap van de leerkrachten is helder: het onderwijs drijft op hun inzet, maar hun geduld raakt op. “We willen geen lof, we willen middelen. Geen overleg, maar echte verandering. Anders blijft de toekomst van onze kinderen op papier bestaan.”
