Voor 2026 krijgt het Kabinet van de President ruim SRD 1,2 miljard toegewezen. Van dit bedrag gaat bijna SRD 830 miljoen naar salarissen van 2.200 personeelsleden. Een gigantische som, die in geen verhouding staat tot de prestaties van dit apparaat.
In de jaren ’90 werkte het Kabinet met minder dan 50 medewerkers. Toch werden jaarplannen en MOP’s tijdig opgesteld en was er beleid zichtbaar.
Vandaag is de personeelsbezetting 4400% groter, maar beleidsdocumenten blijven uit. Ontzettend veel meer mensen, minder resultaat.
Een schaduwregering
De expansie begon onder Bouterse, die een centralistisch model invoerde dat neerkwam op een schaduwregering. Santokhi zette dit voort en breidde het uit met honderden commissies. Het Kabinet is verworden tot een log apparaat dat eerder patronage dan beleid faciliteert.
Het model lijkt geïnspireerd op het Pentagon in de VS. Maar waar het Pentagon strategische slagkracht vertegenwoordigt, is het Surinaamse Kabinet een bureaucratische kopie zonder inhoud. Het dient vooral om partijloyalisten, vrienden en familie te belonen.
De prijs van patronage
De belastingbetaler, waarvan 80% in armoede leeft, betaalt de rekening. Het Kabinet is een geldverslindend gedrocht dat de kloof tussen overheid en burger vergroot. Het is een monster dat steeds groter wordt, totdat het ons volledig opslokt.
Suriname kan zich dit model niet langer veroorloven. Het Kabinet moet worden teruggebracht tot een functionele kern, gericht op beleid en ontwikkeling. Zolang dit monster groeit, zal Suriname krimpen.
Roepesh Jagernath
Adviesraad DNL
