Guyana versnelt energierol, maar waar staat Suriname in dezelfde race?

De snelle opkomst van Guyana als olie- en energieproducent verandert de machtsverhoudingen in de regio.

Met groeiende productie en nauwere samenwerking met de Verenigde Staten positioneert Georgetown zich steeds nadrukkelijker als een strategische energiepartner in het westelijk halfrond.

Maar terwijl Guyana al miljoenen vaten per dag voorbereidt, rijst een andere vraag in de regio: waar staat Suriname zelf in de offshore energierace?

Suriname staat aan begin van eigen offshore olieperiode

Volgens internationale energiebedrijven en sectoranalisten bevindt Suriname zich nog in een eerdere fase van de oliecyclus dan Guyana.

De grootste doorbraak kwam met ontdekkingen in Block 58, waar het project GranMorgu wordt ontwikkeld door TotalEnergies en APA Corporation, met deelname van het staatsbedrijf Staatsolie.

In dit gebied zijn meerdere olievelden ontdekt, waaronder Sapakara South en Krabdagu, met naar schatting meer dan 700 miljoen vaten winbare olie.

De eerste productie wordt volgens de huidige planning rond 2028 verwacht, wanneer een FPSO-installatie tot ongeveer 200.000 vaten olie per dag kan verwerken.

Daarmee kan Suriname zijn eerste grootschalige offshore productie starten.

Grote internationale investeringen in Surinaamse offshore

Internationale energiebedrijven blijven hun aanwezigheid uitbreiden in de Surinaamse wateren. Naast Block 58 zijn ook andere offshore gebieden actief of in ontwikkeling.

Enkele belangrijke ontwikkelingen:

Petronas ontwikkelt gasreserves in Block 52, waar een commerciële gasontdekking is bevestigd en verdere ontwikkeling richting LNG mogelijk wordt onderzocht.

Nieuwe exploratiecontracten zijn afgesloten in onder meer Block 66, waar Petronas een groot belang heeft en verdere boringen plant.

TotalEnergies breidt zijn positie uit in verschillende Surinaamse offshoreblokken, waaronder Block 53 en Block 64.

Volgens internationale energiebronnen staat inmiddels ongeveer de helft van het Surinaamse offshoregebied onder productie- of exploratiecontracten met internationale bedrijven.

Dat wijst erop dat de sector nog volop in ontwikkeling is.

Verschil met Guyana zit vooral in tijd en schaal

Het grootste verschil met Guyana ligt niet in het potentieel van de olievelden, maar in de timing van ontwikkeling.

Guyana produceert al olie en ontwikkelt meerdere velden tegelijk, waardoor de productie snel kan oplopen tot meer dan een miljoen vaten per dag in de komende jaren. Suriname daarentegen staat nog aan het begin van zijn eerste productiecyclus.

Internationale energieanalisten beschouwen Suriname daarom als een “next wave producer” in de Guyana-Suriname Basin, een regio die inmiddels wordt gezien als een van de meest succesvolle nieuwe olieprovincies ter wereld.

Nieuwe strategische vraag voor Suriname

De ontwikkelingen in Guyana tonen dat energiepolitiek in de regio niet alleen draait om wat er in de bodem zit. Steeds belangrijker wordt hoe landen hun energievoorraden vertalen naar: infrastructuur, industriële verwerking, gas- en stroomvoorziening en regionale energiepartnerschappen.

Voor Suriname betekent dit dat de offshore vondsten slechts het begin zijn. De grotere strategische uitdaging ligt in het bouwen van een energie-ecosysteem rond olie, gas en industrie, vergelijkbaar met wat Guyana nu versneld probeert te realiseren.

De komende jaren worden beslissend

Met de geplande start van offshore olieproductie rond 2028 staat Suriname op de drempel van een nieuwe economische fase. Tegelijkertijd zal het land moeten bepalen hoe het zijn energiebronnen gebruikt om: lokale industrie te ontwikkelen, energiezekerheid te vergroten en regionale economische invloed op te bouwen.

De komende jaren zullen daardoor niet alleen bepalen hoeveel olie Suriname produceert, maar ook welke rol het land uiteindelijk speelt in de energiemachtspolitiek van het westelijk halfrond.