De beheerder van Suriname Voorwaarts, Guillermo Feller, plaatst in een schrijven aan GFC Nieuws vraagtekens bij de maatschappelijke meerwaarde van een deel van de leden van De Nationale Assemblée (DNA).
Met een maandelijkse vergoeding van SRD 130.000 mogen burgers volgens hem meer verwachten dan reactief optreden en incidentpolitiek.
“Dit salaris veronderstelt visie, strategisch inzicht en vooruitdenken. Te vaak ontbreekt dat,” aldus Feller.
Hoog salaris, lage impact
Volgens Feller schept het salarisniveau een duidelijke verwachting: parlementariërs moeten in staat zijn om beleid kritisch te beoordelen, structurele knelpunten te signaleren en de regering effectief te controleren. In de praktijk ziet hij echter dat deze rol onvoldoende wordt ingevuld.
Een belangrijk manco is volgens Suriname Voorwaarts het ontbreken van denken in lagen. Veel DNA-leden richten zich op zichtbare symptomen of losse incidenten, zonder eerst de onderliggende oorzaken te analyseren.
“Men springt naar oplossingen zonder het probleem echt te begrijpen. Dat levert cosmetische, korte-termijnmaatregelen op die structureel weinig veranderen.”
Reactief in plaats van preventief
Feller wijst erop dat parlementariërs vooral reageren wanneer problemen al zijn geëscaleerd, in plaats van risico’s en zwakke plekken tijdig te identificeren.
“Voor SRD 130.000 per maand mag je verwachten dat volksvertegenwoordigers vooruitkijken, knelpunten voorspellen en bijsturen vóórdat schade ontstaat.”
Ontbrekend systemisch perspectief
Daarnaast ontbreekt het volgens Feller vaak aan systemisch denken: het vermogen om patronen te herkennen en het grotere geheel te overzien.
“Effectief parlementair werk gaat niet over losse gevallen, maar over structuren. Zonder dat inzicht blijft toezicht fragmentarisch en ineffectief.”
Oproep tot mentale vernieuwing
Suriname Voorwaarts benadrukt dat DNA-leden weliswaar geen uitvoerend beleid maken, maar via hun prioriteiten, toezicht en besluitvorming een doorslaggevende invloed hebben op de kwaliteit van bestuur.
“Zonder diepgaand, preventief en systemisch denken blijft het een hoog salaris met een lage maatschappelijke opbrengst. Burgers verdienen meer.”
