Vanuit het perspectief van good governance zijn de recente benoemingen van NDP-prominenten in de Raad van Commissarissen van Staatsolie ronduit zorgwekkend.
De kernprincipes van goed bestuur, transparantie, integriteit, verantwoording, effectiviteit en onafhankelijkheid, worden hiermee flagrant geschonden.
Een Raad van Commissarissen behoort onafhankelijk toezicht te houden op het bestuur van een staatsbedrijf.
Wanneer de meerderheid van de leden directe politieke banden heeft met één partij, verdwijnt die onafhankelijkheid volledig.
In het geval van Staatsolie is dit nog ernstiger: Sergio Akiemboto bekleedt gelijktijdig de functie van Chief of Staff op het Kabinet van de President.
Zo’n dubbele rol is bestuurlijk onverdedigbaar en creëert een direct belangenconflict tussen politiek en bedrijfsvoering.
Ook de manier waarop deze benoemingen tot stand kwamen, schendt het principe van transparantie. Er is geen inzicht in de selectiecriteria, geen publieke verantwoording, en geen blijk van meritocratie.
Staatsolie, ooit het toonbeeld van Surinaamse professionaliteit, dreigt te verworden tot een partijpolitiek verlengstuk.
De slogan “W’o Kenki A Systeem” beloofde hervorming en eerlijk bestuur, maar blijkt nu vooral een retorische façade. In de praktijk wordt het systeem niet hervormd, het wordt herschapen in paars.
Johan Blomhoff (Albina)
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
