De NDP onder president Simons doet er verstandig aan één ding goed te begrijpen: de CBvSzaak waarin G. Hoefdraad en R. van Trikt zijn veroordeeld in hoger beroep, is niet alleen “een arrest over personen”, maar vooral een les over hoe de rechter kijkt naar macht, geld en verantwoordelijkheid in de overheid. Wie herhaling wil voorkomen, moet die leerstukken zakelijk toepassen.
Het Hof laat zien dat je niet wegkomt met: “dit stond nergens letterlijk zo.” Strafrecht werkt met algemene regels die óók voor nieuwe constructies gelden: corruptie/ambtsmisbruik, valsheid, verduistering en witwassen.
Creatieve routes met staatsmiddelen blijven strafbaar als ze binnen bestaande strafbepalingen vallen
Zelfverrijking is niet altijd nodig voor strafbaarheid
Het publieke debat doet vaak alsof pas sprake is van schuld wanneer iemand cash in zijn zak stopt. Het Hof maakt duidelijk: strafbaarheid kan ook liggen in het bewust overtreden van regels, het bevoordelen van anderen, of het toebrengen van financieel nadeel aan de staat of staatsinstellingen. “Geen steekpenning bewezen” is dus geen vrijbrief.
Medeplegen: je kunt niet schuilen achter “ik tekende niet”
Een kernleerstuk is: ook als een regel vooral gericht is op één functionaris (bijvoorbeeld een topfunctie), kunnen anderen toch verantwoordelijk zijn als zij bewust en nauw samenwerken. Wie meedenkt, meeschrijft, faciliteert, druk uitoefent of de uitvoering regelt, kan medepleger zijn. De keten telt.
Witwassen draait om geldstromen en verhulling, niet om mooie verhalen
Witwassen bewijs je vaak met documenten, betalingen, constructies en het ontbreken van een geloofwaardige legale verklaring. “Ik wist het niet” of “het was beleid” helpt niet wanneer de administratie en geldroute iets anders laten zien.
Dossier en procedure zijn je bescherming
De boodschap aan ministers, DG’s, parastatalen en hun adviseurs: volg bevoegdheden, budgetregels, vier-ogencontrole, en leg alles vast. De rechter leest wat op papier staat—en wat ontbreekt, werkt tegen je.
Advies aan de NDP, neem deze leerstukken niet als aanval, maar als handleiding. De beste manier om kritiek te ontkrachten is niet schreeuwen, maar regels naleven, transparant werken en controle organiseren. Dat is hoe je herhaling voorkomt.
Johan Blomhoff
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
